باشگاه خبرنگاران جوان؛کلثوم مومنی - صبح امروز، هوای سنندج متفاوت بود؛ انگار شهر برای آغاز یک اتفاق بزرگ بیدار شده بود. در حیاط دبستان  انصار،  سکوت پس از تعطیلات طولانی، جای خود را به سمفونی خنده‌ها، جیغ‌های شوق کودکانه و زمزمه‌های والدین داده بود.  امروز برای کلاس‌اولی‌ها، فراتر از یک روز تقویمی، روز عبور بود؛ عبور از آغوش خانه به فضای گسترده و پررمزوراز مدرسه. در لابلای جمعیت حاضر در حیاط مدرسه، چشمان پدری را می‌دیدی که سعی داشت غرورش را پشت لبخندی پنهان کند، اما نگاهش به قامت کوچک فرزندش که بند کیفش برای شانه‌های نحیفش کمی بزرگ می‌نمود، قفل شده بود. مادرانی که با وسواسی مادرانه، برای صدمین بار مقنعه‌ دخترانشان را صاف می‌کردند و در گوششان آخرین توصیه‌ها را زمزمه می‌کردند، گویی می‌دانستند که امروز،لحظه‌ رها کردن بخشی از جانشان برای ساختن آینده‌ای است که خود هنوز ندیده‌اند.  این، همان «دلتنگی شیرین» بود؛ ترکیبی از اضطراب جدایی و امید مطلق به فردایی که قرار است با دستان این نونهالان، درخشان‌تر نوشته شود. برای پدر و مادرها، امروز نه یک روز عادی، که یک «نقطه عطف تاریخی» بود که می‌دانستند هرگز تکرار نخواهد شد. مدیرکل آموزش و پرورش استان کردستان، که میزبانی این مراسم را بر عهده داشت، با درک دقیق این فضای احساسی، سخنانش را با تقدیر از این اعتماد بزرگ آغاز کرد. سید فواد حسینی با اشاره به تلاش‌های شبانه‌روزی برای آماده‌سازی مدارس، خبر بازگشت ۱۲۶  مدرسه از ۱۲۷ واحد آموزشی آسیب‌دیده استان در جنگ تحمیلی سوم به چرخه آموزش را به عنوان یک دستاورد زیرساختی مطرح کرد؛ اقدامی که نشان از عزمِ راسخ برای ایجادِ محیطی امن برای کودکان دارد. وی با بیانی که پیوند عمیق آموزشی و عاطفی را نمایان می‌کرد، خطاب به معلمان گفت: در پایه اول، آموزگار ما فقط یک معلم نیست؛ او یک هنرمند است که با یک لبخند به‌موقع، می‌تواند ده ها کتاب درسی را در ذهن کودک حک کند. مدیرکل آموزش و پرورش کردستان با بیان اینکه امسال ۲۳ هزار شکوفه کلاس اولی در استان به مدرسه می روند، از والدین خواست تا با پرهیز از «مقایسه»، اجازه دهند هر کودک با روش اختصاصی خودش در مسیر تعالی قرار بگیرد و مدرسه را به عنوان «خانه دوم»، با مشارکت مداوم خود، به محیطی پویا تبدیل کنند. در ادامه، فرشته حشمتیان، مشاور عالی وزیر آموزش و پرورش، با نگاهی کلان به موضوع بازگشایی مدارس، بر پیوند میان تعلیم و تربیت با آرمان‌های انقلاب تأکید کرد. او مدرسه را مکانی خواند که در آن «درس مقاومت» در کنار «الفبا» تدریس می‌شود. حشمتیان با یادآوری نام شهدای دانش‌آموز «دبستان شجره طیبه میناب»، کلاس‌های درس را «سنگر جانشین‌پروری» دانست و تأکید کرد: دشمن تلاش کرد دانشمندان و فرماندهان ما را از ما بگیرد، اما امروز این صندلی‌ها پر از آینده‌سازانی است که با ایمان قلبی، راه آنها را ادامه خواهند داد.  وی همچنین بر لزوم برنامه‌ریزی‌های متنوع فرهنگی در طول سال تحصیلی برای پاسداشت این ایثارگری‌ها تأکید کرد. معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار کردستان نیز با تأکید بر اینکه کلاس اول، تمرین «شخصیت‌سازی» است، خطاب به دانش‌آموزان گفت: شما قهرمانان این خاک هستید که از امروز شروع می‌کنید به خواندن، نوشتن و کشف جهان. علی‌اکبر ورمقانی بر اهمیت نقش والدین تاکید کرد و گفت که مدرسه فقط محیط آموزشی نیست؛ بلکه جایگاهی برای تمرین گفتگو، مشارکت‌پذیری و آموختن احترام به محیط‌زیست و همنوعان است.  او از دانش‌آموزان خواست تا یاد بگیرند که پرسشگر باشند و با نگاهی باز، به استقبال شگفتی‌های این مسیر بروند. مراسم که به پایان رسید، هیاهو کمتر نشد؛ بلکه شکل تازه‌ای گرفت. دانش‌آموزانی که حالا با پرچم‌های کوچک ایران در دست، با اعتمادبه‌نفس بیشتری به کلاس‌ها می‌رفتند، گویی اولین قدم‌هایشان را نه بر آسفالت حیاط مدرسه، که بر مسیر آینده‌ی کشور برداشته بودند. پشت سرشان، پدران و مادرانی بودند که با چشمانی خیس و قلبی مطمئن، آن‌ها را به دست مربیانی سپردند که قول ساختن  فردایی بهتر را داده بودند. این آغاز یک راه طولانی است که امروز با عطر امید، در سنندج کلید خورد.