باشگاه خبرنگاران جوان؛ روژیار شعبانی خواه - تصمیم اخیر فدراسیون جهانی بدنسازی و پرورش اندام IFBB درباره فدراسیون ایران، در حالی صادر شده که پیش از هر چیز، درباره جایگاه و حدود صلاحیت این مجموعه پرسش‌های جدی مطرح است.

در اسپانیا، محل استقرار IFBB، میان ثبت یک مجموعه به عنوان انجمن و  شناسایی رسمی به عنوان فدراسیون ورزشی تفاوت حقوقی روشنی وجود دارد و چارچوب رسمی ورزش اسپانیا نیز این دو عنوان را از یکدیگر تفکیک می‌کند. در همین زمینه، اخيراً یک انجمن ورزشی اسپانیایی نیز نسبت به جایگاه IFBB به عنوان یک فدراسیون رسمی ورزشی در این کشور اعتراضاتی را مطرح کرده است.

در چنین شرایطی، این پرسش جدی مطرح می‌شود که مجموعه‌ای که جایگاه آن به عنوان یک فدراسیون ورزشی رسمی در کشور محل استقرارش محل مناقشه است، با استناد به چه مبنای حقوقی و مقرراتی برای یک فدراسیون ملی در کشور دیگری تعیین تکلیف می‌کند؟

این پرسش زمانی جدی‌تر می‌شود که موضوع مبارزه با دوپینگ و جایگاه IFBB در ساختار المپیک نیز مورد توجه قرار گیرد. برخلاف برخی ادعاهای مطرح‌شده درباره وضعیت IFBB، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ WADA در سال ۲۰۲۲ رسماً IFBB را غیرمنطبق با کد جهانی مبارزه با دوپینگ اعلام کرده بود و برای آن پیامدهای مشخصی در نظر گرفت.

از سوی دیگر، IFBB در فهرست فدراسیون‌های بین‌المللی مورد شناسایی کمیته بین‌المللی المپیک IOC قرار ندارد؛ در حالی که اسناد رسمی IOC، فدراسیون‌های بین‌المللی مورد شناسایی خود را به‌طور مشخص تفکیک و معرفی می‌کند.

در مقابل، فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام جمهوری اسلامی ایران در چارچوب ساختار رسمی ورزش کشور و سازوکارهای داخلی وزارت ورزش و نظام ملی مبارزه با دوپینگ فعالیت می‌کند و وضعیت آن را نمی‌توان صرفاً با یک تصمیم برون‌مرزی، بدون بررسی مبنای حقوقی چنین تصمیمی، نادیده گرفت.

موضوع مهم‌تر، تصمیم IFBB درباره تعلیق فدراسیون ایران و معرفی دو عضو ایرانی کمیته اجرایی این فدراسیون برای پیگیری امور ورزشکاران، مربیان و داوران ایرانی است.

اینجا یک سؤال حقوقی روشن وجود دارد: دو فرد حقیقی، با استناد به کدام ماده صریح اساسنامه یا مقررات IFBB می‌توانند جایگزین یک فدراسیون ملی شوند و وظایف و اختیارات آن را در قبال ورزشکاران یک کشور بر عهده بگیرند؟

عضویت در کمیته اجرایی یک فدراسیون بین‌المللی، به خودی خود به معنای نمایندگی رسمی فدراسیون ملی همان کشور نیست. از سوی دیگر، درباره یکی از این افراد، سابقه صدور رأی قطعى انضباطى محرومیت شش‌ماهه از فعالیت‌های ورزشی در داخل کشور مطرح است و درباره فرد دیگر نیز موضوع نمایندگی رسمی و طی شدن فرآیندهای داخلی مربوط به فعالیت بین‌المللی محل بحث است.

بنابراین، تعلیق یک فدراسیون ملی، لزوماً مجوز انتقال اختیارات آن به دو فرد حقیقی نیست و  این تصمیم از منظر حقوقی و مقرراتی كاملاً مردود است.