باشگاه خبرنگاران جوان - پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی به دلیل گستردگی مرز ایران با اتحاد جماهیر شوروی، بیطرفی ایران ناپایدار بود. ایران که در آغاز جنگ، بیطرفی خود را اعلام کرده بود، نهایتاً در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ رسماً به متفقین پیوست و به دولتهای محور اعلام جنگ کرد؛ اقدامی که در شرایط اشغال کشور و فشار قدرتهای خارجی صورت گرفت. چند ماه بعد، در آذرماه همان سال، فرانکلین روزولت، وینستون چرچیل و جوزف استالین در تهران گرد هم آمدند و در جریان کنفرانس تهران، ایران را کشوری کمککننده به متفقین در جنگ شناختند و بر ضرورت کمک اقتصادی به کشور تأکید کردند.
با وجود این وعدهها، حضور نیروهای خارجی و مشکلات اقتصادی ایران همچنان ادامه داشت و تعهدات مطرحشده در کنفرانس، بیشتر در سطح اظهارات کلی باقی ماند. دیدارهای نمادین محمدرضا شاه با رهبران متفقین و نامگذاری سه خیابان در تهران به نام روزولت، چرچیل و استالین نیز بیش از آنکه تغییری اساسی در وضعیت ایران ایجاد کند، به بخشی از حاشیههای تاریخی این کنفرانس تبدیل شد.