رئیس هیأت‌مدیره انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران گفت: ملاحظات تاب‌آوری اگر پس از تکمیل پروژه به خطوط مترو اضافه شوند، معمولاً پرهزینه‌تر و دشوارتر خواهند بود و باید از مرحله مطالعات و طراحی اولیه در پروژه دیده شوند.

 

باشگاه خبرنگاران جوان - سهیل آل رسول رئیس هیأت‌مدیره انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران گفت:ملاحظات تاب‌آوری اگر پس از تکمیل پروژه به خطوط مترو اضافه شوند، معمولاً پرهزینه‌تر و دشوارتر خواهند بود و باید از مرحله مطالعات و طراحی اولیه در پروژه دیده شوند.

 آل‌رسول اظهار کرد: «یکی از خطاهای پرهزینه در پروژه‌های زیرساختی این است که ابتدا یک سیستم را طراحی و اجرا کنیم و بعد از بهره‌برداری به این نتیجه برسیم که برای شرایط بحران به الزامات دیگری نیاز داریم.»

وی افزود: ملاحظات مربوط به شرایط اضطراری باید از مطالعات اولیه، طراحی پایه و تفصیلی تا اسناد مناقصه، انتخاب تجهیزات، اجرا، تحویل و بهره‌برداری امتداد داشته باشد.

به گفته وی، توجه به این موضوع لزوماً به معنای افزایش شدید هزینه ساخت نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد، انتخاب صحیح در مرحله طراحی می‌تواند هزینه اصلاحات آینده را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

آل‌رسول در عین حال تأکید کرد که تاب‌آوری نباید به فهرستی از الزامات بدون اولویت تبدیل شود.

وی توضیح داد: «هر اقدام باید از نظر هزینه و فایده بررسی شود. باید بدانیم یک سرمایه‌گذاری مشخص چه ریسکی را کاهش می‌دهد، چه میزان از خسارت بالقوه جلوگیری می‌کند و چه منفعت اجتماعی یا عملیاتی ایجاد خواهد کرد.»

رئیس هیأت‌مدیره انجمن سازندگان و پیمانکاران پیشنهاد کرد برای خطوط موجود نیز «بسته‌های ارتقای تاب‌آوری» تعریف شود؛ به‌گونه‌ای که مدیریت شهری بتواند بر اساس درجه اهمیت هر ایستگاه، سطح ریسک و منابع مالی موجود، پروژه‌ها را اولویت‌بندی کند.

وی افزود: «برای یک ایستگاه ممکن است اولویت، انرژی پشتیبان باشد، در ایستگاهی دیگر دسترسی اضطراری یا ارتباطات و در نقطه دیگری مدیریت دود و تهویه. نسخه واحدی برای همه شبکه وجود ندارد.»

آل‌رسول همچنین بر ضرورت طراحی مدل‌های مالی برای اجرای این پروژه‌ها تأکید کرد و گفت: «وقتی درباره تاب‌آوری صحبت می‌کنیم باید از همان ابتدا پاسخ روشنی برای تأمین مالی داشته باشیم. اگر پروژه‌ها اولویت‌بندی، مرحله‌بندی و اقتصادی شوند، تصمیم‌گیری برای مدیریت شهری نیز امکان‌پذیرتر خواهد بود.»

وی نقش انجمن‌های تخصصی را در این میان حلقه اتصال میان تصمیم‌گیران و صنعت دانست و افزود: «تشکل بخش خصوصی می‌تواند مسئله را از سطح مطالبه عمومی به زبان فنی، اجرایی و اقتصادی ترجمه کند. این دقیقاً جایی است که تجربه سازنده، مشاور، پیمانکار و بهره‌بردار باید کنار یکدیگر قرار گیرد.»

 

اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
captcha
آخرین اخبار