بومیسازی تجهیزات صنعتی در خوزستان؛ عبور از تحریم با موتورهای ایرانی
در شرایطی که صنعت کشاورزی ایران همچنان با چالشهای ناشی از تحریمهای خارجی دستوپنجه نرم میکند، یکی از بزرگترین مجتمعهای کشت و صنعت کشور در استان خوزستان، با تکیه بر توان مهندسان داخلی، گامی بلند در مسیر خودکفایی برداشته است.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ ساسان ناصری زاده - شرکت کشت و صنعت نیشکر کارون، که بیش از ۵۰ هزار هکتار اراضی زیر کشت دارد، موفق به بازسازی و بومیسازی تجهیزات سنگین و راهبردی خود شده است.
این مجتمع عظیم که سالانه حدود ۲۰۰ هزار تن محصولات متنوع کشاورزی از شکر سفید و قهوهای گرفته تا «ملاس» و قند را تولید میکند، برای حفظ بهرهوری نیازمند ماشینآلات بهروز و کارآمد است.
با این حال، به گفته مدیران این مجموعه، در سالهای اخیر و با تشدید محدودیتهای بینالمللی، تأمین قطعات و تجهیزات از کشورهایی نظیر ایتالیا و برزیل با اختلال مواجه شده و این شرکت را به سمت استفاده حداکثری از توان داخلی سوق داده است.
موتورهایی که از دل کارگاههای خوزستان جان میگیرند
یکی از مهمترین دستاوردهای این مجموعه، بازسازی کامل موتورهای سنگین برند «ایویکو» (Iveco) است که پیشتر فرایند تعمیرات آنها صرفاً در خارج از شرکت انجام میشد.
اکنون تیم فنی متشکل از مهندسان و متخصصان جوان داخلی، موفق شدهاند با اورهال (بازسازی اساسی) این موتورها، نه تنها از خروج ارز جلوگیری کنند، بلکه عملکردی فراتر از نمونههای خارجی به دست آورند.
به گفته احمد جلالی مسئول فنی واحد تولیدی موتور کارگاه «با وجود توان کششی یکدوم نمونههای خارجی، موفق به دریافت عملکرد دوبرابری از این موتورها شدهاند.»
او افزود: در حال حاضر، این واحد صنعتی با اشتغال مستقیم بیش از ۷۰۰ نفر، از کوچکترین تا بزرگترین قطعات و ماشینآلات را در داخل کارگاه طراحی، ساخت یا تعمیر میکند. عملیات تعمیرات اساسی در فصل تابستان و با برنامهریزی دقیق انجام میشود تا پیش از آغاز فصل کشت، همه تجهیزات در بالاترین سطح آمادگی قرار گیرند.
تولید در سختترین شرایط؛ روایتی از بمباران تا گرمای ۵۰ درجه
آنچه این موفقیت را برجستهتر میکند، تداوم تولید در شرایط بحرانی است. کارگران و مهندسان این مجموعه در گرمای طاقتفرسای ۵۰ درجه خوزستان، بدون وقفه مشغول به کار هستند.
جالبتر اینکه به گفته یکی از قدیمیهای کارگاه، حتی حملات هوایی دوران جنگ تحمیلی سوم (رمضان) که منجر به تخریب بخشهایی از تأسیسات و شکستن شیشههای کارگاه شد، نتوانست چرخهای تولید را متوقف کند و میدان را خالی نکردند.
این حرکت به سمت خودکفایی، نه تنها امنیت تأمین تجهیزات را برای یکی از غولهای صنعت کشاورزی ایران به ارمغان آورده، بلکه الگویی برای دیگر واحدهای تولیدی کشور در مواجهه با محدودیتهای بینالمللی ترسیم کرده است. با این حال، مدیران مجموعه تأکید دارند که برای حفظ این روند، نیاز به حمایتهای بیشتر در حوزه تأمین مواد اولیه و قطعات نیمهساخت دارند.
