باشگاه خبرنگاران جوان گزارش میدهد؛
شهیدی که سنگ صبور بود و مایه افتخار شد
شهید رضا اورادی از شهدای جنگ رمضان در خراسان جنوبی است که به گواهی همسرش، سنگ صبور خانواده بود و به افتخار خانه و خانواده و محله مبدل شد.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ سید محمدعلی سجادی - روز سه شنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، منطقهای نظامی در اطراف شهر بیرجند مورد هجوم دشمن آمریکایی صهیونیستی قرار گرفت.
این اتفاق با شهادت مردی همراه بود که خانواده اش او را فردی با اخلاص، فداکار، اهل نماز و خوش قلب توصیف میکنند.
شهید رضا اورادی از کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در خراسان جنوبی بود که در حمله دشمن به اطراف شهر بیرجند به خیل شهدای اسلام و شهدای جنگ رمضان پیوست.
روایت همسر شهید از زندگی با آقا رضا
به منظور دیدار با خانواده شهید اورادی به منزل وی رفتیم؛ همسرش از زندگی با این شهید و از روزی که دلشوره هایش به خبر شهادت شریک زندگی اش ختم شد گفت.
خانم معصومه طحانی همسر شهید رضا اورادی گفت: سال ۸۰ بود که زندگی مشترکمان را آغاز کردیم و پس از یک سال خداوند اولین فرزند را به ما هدیه کرد.
او بابت داشتن ۴ فرزند شکرگزار خدا است و میگوید: شهید اورادی از ابتدای زندگی شاغل در سپاه نبود و فعالیت هایش به حضور در برنامههای بسیج محدود بود، اما با در اختیار داشتن گواهینامه پایه یک، سال ۱۳۹۳ به عنوان راننده به استخدام سپاه در آمد.
از دلشوره تا خبر شهادت
همسر شهید اورادی درباره روز حادثه چنین روایت میکند: روز سه شنبه ۱۱ فروردین امسال در دوره قرآن حضور داشتم که در آنجا زمزمههایی از حمله دشمن به بیرجند و اطراف شهرک صنعتی را شنیدم. شنیدن این اخبار دلهرهای را در وجودم ایجاد کرد.
تلفن همراهم را با خودم نبرده بودم و پس از بازگشت از دوره قرآن به منزل، تماسهای بی پاسخ را دیدم. بعد از آن تماسها با همکار شوهرم تماس گرفتم که گفت اگر خبری باشد اطلاع خواهیم داد.
بیشتر بخوانید
با دخترم از خانه بیرون رفتیم تا به اطراف محل حادثه برویم که گوشی دخترم زنگ خورد و خانواده خبر دادند که رضا اورادی با جراحتهایی در بدن به بیمارستان رفته و ما هم به خانه برگردیم. وقتی به خانه رسیدیم با تجمع اقوام جلوی در خانه رو به رو شدیم و ....
شهید اورادی چطور افتخار محله شد؟
از همسر شهید پرسیدم وقتی به خانه تان میآمدیم، بنری با عکس شهید اورادی دیدم که نوشته بود افتخار محله. شهید چه شخصیتی داشت که افتخار محله شد؟
همسر شهید چنین جوابم را داد: همسرم همیشه روی گشاده و خندانی داشت. اهل کمک به همه بود. گره گشایی میکرد. با آن که مدت زیادی از سکونتمان در این خانه نمیگذرد، اما شهید ارتباط بسیار خوبی با همسایگان داشت.
او همچنین گفت: شهید اورادی ارتباط بسیار خوبی با اقوام و خویشان داشت و برای خواهرانش حکم پدر را داشت و در مشکلات برایشان سنگ صبور بود. برای فرزندانش هم فقط پدر نبود و رفیق صمیمی بچه هایش بود.
بغض در گلوی همسر و فرزند شهید در هنگام گفتن این جملات، گواه و تأیید این کلمات بود.
نماز، توصیه همیشگی شهید اورادی به فرزندانش
از خانم طحانی درباره سفارشهای شهید اورادی به خانواده پرسیدم. او نماز را به عنوان اولین جواب برگزید و ادامه داد: شهید اورادی همیشه به پا داشتن نماز را آن هم در اول وقت سفارش میکرد.
گویی پدر مرحوم شهید نیز در زمان زندگی خود، فرزندانش را سفارش به نماز کرده و از برکات آن سخنها گفته بود.
همچنین به گفته همسر شهید، رضا اورادی مداومت در قرائت زیارت عاشورا داشته و با این زیارت انس و الفت داشته است.
از اتاق خانه، همسر شهید وسایلی را که در هنگام شهادت همراه او بوده بیرون آورد. گویی این وسایل شخصیت شهید را نشان میداد. از عطری که به گفته همسرش همیشه همراهش بوده تا متن زیارت عاشورایی که در جیب شهید بود.
حالا ادامه زندگی بدون حضور شهید رضا اورادی برای همسرش با انگیزه حضور فرزندانش میسر است و مسئولیتی که بر دوش این مادر است تا فرزندان را به یادگارانی ارزشمند برای پدر مبدل کند.
