باشگاه خبرنگاران جوان؛ محبوبه کباری - شهرام زارع، عضو اتاق بازرگانی گفت: بزرگ‌ترین تهدید تولید کشور، تحریم، کمبود، سرمایه و حتی جنگ نیست بلکه بزرگ‌ترین تهدید کشور انحصاری است که در صنایع مادر به وجود آمده است.

زارع ادامه داد: هلدینگ خلیج فارس در صنعت پتروشیمی به غولی تبدیل شده است که نه تنها بخش عمده تولید مواد پتروشیمی کشور را برعهده دارد بلکه تأمین بخش مهمی از یوتیلیتی شامل آب و برق و گاز و زیرساخت‌های مورد نیاز واحد‌های جدید را کنترل می‌کند. یعنی هر سرمایه‌گذاری که  بخواهد در صنعت پتروشیمی سرمایه‌گذاری کند باید از دروازه هلدینگ خلیج فارس عبور کند.

این عضو اتاق بازرگانی گفت: فولاد مبارکه و فولاد خوزستان به جایگاهی رسیده‌اند که تصمیم‌های آن‌ها به طور مستقیم بر سرنوشت هزاران کارخانه و کارگاه تولیدی تأثیر می‌گذارد. آیا این حجم از تمرکز قدرت اختصاصی در دست چند مجموعه محدود با سیاست‌های اصل ۴۴ خصوصی‌سازی اقتصاد و حمایت از بخش خصوصی همخوانی دارد؟

زارع ادامه داد: در جریان جنگ تحمیلی سوم اتفاقی افتاد که برای فعالان اقتصادی یک کشور قابل هضم نیست، در حالی که بسیاری از انبارهای مواد اولیه و موجودی‌های قبلی آن‌ها آسیب ندیده بودند قیمت برخی از مواد پتروشیمی تا ۳۰۰ درصد افزایش پیدا کرد و در بخش ورق‌های فولادی نیز، افزایش ۱۲۰-۱۰۰ درصدی داشتیم، امّا در همان زمان، بیش از ۵۰ کارخانه تولید میلگرد در کشور در اختیار بخش خصوصی بود و با همان شرایط جنگی و محدودیت‌ها و هزینه‌ها فعالیت کردند و افزایش قیمت آن‌ها در حدود ۱۵-۱۰ درصد بوده است. اگر شرایط جنگی دلیل افزایش قیمت‌ها بوده است چرا بخش خصوصی توانست کشور را با افزایش منطقی اداره کند، امّا صنایع انحصاری چنین جهش‌های سنگینی را به بازار تحمیل کردند؟