سنبل آبی گیاه آبزی بومی آمازون است و اغلب خارج از زیست بوم خود گونه‌ای مهاجم شناخته می‌شود. این گیاه در سال‌های گذشته از طریق دریای خزر وارد حوزه‌های آبی شمال شد و باگسترش سریع و پوشش کامل سطح آب، سبب کاهش تنوع زیستی و مرگ تدریجی تالاب‌ها می‌شود. این گونه بذر فراوانی تولید می‌کند که می‌توانند تا ۲۸ سال باقی بمانند. سنبل آبی یا شیطان بنفش به سبب جذب بالای فلزات سنگین خطرناک است و به گردشگران و مردمان بومی توصیه می‌شود از چیدن و کاشتن آنها به عنوان گل زینتی جدا خودداری کنند. در این آلبوم تصویری آب‌بندان روستای آغوزبن بابل در استان مازندران را می‌بینید که با وجود تلاش‌های بسیار برای از بین بردن سنبل آبی، این گونه مهاجم، همچنان در حال تسخیر کامل آب‌بندان است.