طی دهههای اخیر عوامل مختلفی همچون خشکسالی، سدسازی، برداشت بیرویه آب، توسعه صنایع نفتی و آلودگیهای زیستمحیطی سبب کاهش سطح آب و تخریب گسترده تالابهای خوزستان شده است.
سنبل آبی گیاه آبزی بومی آمازون است و اغلب خارج از زیست بوم خود گونهای مهاجم شناخته میشود. این گیاه در سالهای گذشته از طریق دریای خزر وارد حوزههای آبی شمال شد و باگسترش سریع و پوشش کامل سطح آب، سبب کاهش تنوع زیستی و مرگ تدریجی تالابها میشود. این گونه بذر فراوانی تولید میکند که میتوانند تا ۲۸ سال باقی بمانند. سنبل آبی یا شیطان بنفش به سبب جذب بالای فلزات سنگین خطرناک است و به گردشگران و مردمان بومی توصیه میشود از چیدن و کاشتن آنها به عنوان گل زینتی جدا خودداری کنند.
در این آلبوم تصویری آببندان روستای آغوزبن بابل در استان مازندران را میبینید که با وجود تلاشهای بسیار برای از بین بردن سنبل آبی، این گونه مهاجم، همچنان در حال تسخیر کامل آببندان است.
به گفته مسئول دبیرخانه تالابهای محیط زیست استان کرمان؛ خشکسالیهای طولانی، زیستبوم یکی از بزرگترین تالابهای فصلی ایران را تهدید کرده است؛ اما بارشهای اخیر و برنامههای مدیریتی، چشماندازی تازه پیشروی این پهنه ارزشمند قرار دادهاند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گیلان از حضور دهها هزار پرنده آبزی و کنارآبزی در تالابهای مهم استان و آغاز فصل آشیانهسازی و جوجهآوری گونههای مختلف خبر داد.
رئیس سازمان حفاظت محیطزیست گفت: تاکنون اطلاعات ۱۶ تالاب از جمله حوض سلطان، قوریگل، صالحیه، پریشان و ارژن، آلاگل و آجیگل و بلمالوان تهیه و اسناد آن به نام دولت جمهوری اسلامی ایران صادر شده است.
رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با تأکید بر اینکه حقآبه تالاب بندعلیخان سالهاست نادیده گرفته شده است، گفت: احیای این تالاب و جلوگیری از تبدیل آن به کانون گردوغبار، مطالبه جدی و اولویتدار محیط زیست است.