باشگاه خبرنگاران جوان - همین افراد و جریان‌ها پیش‌تر نیز معتقد بودند که ایران به‌راحتی تسلیم نخواهد شد و اکنون در دوران پس از وقوع این رویدادها، در واقع همان تحلیل‌های پیشین خود را دوباره مطرح می‌کنند.

اما مشکل اصلی جای دیگری بود؛ بخشی از جامعه ما مرجعیت فکری خود را از این افراد و مراکز تحلیلی به سمت افرادی، چون علی کریمی، حمید فرخ‌نژاد، ایسان اسلامی، برزو ارجمند، مسیح علی‌نژاد و شاهین نجفی تغییر داده بود. در واقع، به جای زیستن در کنار عقل و تحلیل، در کنار دلقک‌ها زندگی می‌کرد. خروجی این نوع زیستن چه بود؟ جز وطن‌فروشی، بی‌آبرویی و تبدیل شدن به سوژه تمسخر دیگران، چه دستاوردی به همراه داشت؟

امروز گویی همه چیز به پایان رسیده است و اکنون باید فهمید که آخر و عاقبت زیستن با دلقک‌ها چیست. شاید این مسیر در مقطعی شادی و سرخوشی به همراه داشته باشد، اما پایان آن می‌تواند بسیار تلخ و هولناک باشد؛ همان چیزی که امروز در وضعیت پهلویسم مشاهده می‌شود. این تجربه‌ای تلخ، اما واقعی است.

منبع: فرهیختگان