باشگاه خبرنگاران جوان ؛ نگار شیخ پور - در روزگاری که هیاهوی ماشین‌ها و دیوار‌های سیمانی شهر، آرامش را از یاد‌ها برده است، در گوشه‌ای از این سرزمین، زندگی به رنگ آسمان و به طعم نان تازه جریان دارد.

اینجا روستا است؛ جایی که خورشید با اجازه مادرانِ سحرخیز طلوع می‌کند و هر روز، حماسه‌ای از تلاش و مهربانی رقم می‌خورد.

اینجا خبری از زرق‌وبرق شهری نیست؛ همه‌چیز در کارِ خالصانه و لبخندهای از تهِ دل خلاصه می‌شود.

پیش از هر چیز، دستان پینه‌بسته، اما هنرمند زنان روستایی خودنمایی می‌کند. زنانی که پا‌به‌پای مردان در شالیزارها، باغ‌ها و دشت‌ها عرق می‌ریزند، اما لبخند از لبانشان محو نمی‌شود. 

زن روستایی، مدیرِ اقتصادِ مقاومتی و مظهرِ عشق است. اوست که شیر تازه را به پنیر و ماست بدل می‌کند، پشم را به فرش می‌بافد و عطر نانِ تنوری‌اش، کل محله را مست می‌کند. کار کردن برای او نه یک اجبار، بلکه بخشی از هویت و زنده بودن است. هر عکس از کار این زنان، پیامی از استقلال، قدرت و امید را مخابره می‌کند.

در روستا‌های ما، زندگی هنوز «واقعی» است. این عکس‌ها نه فقط ثبت یک لحظه، بلکه سندی از حیات، پویایی و چهره هایی است که خوشبختی را در سادگیِ محض معنا کرده‌اند.

تصاویری از لنز دوربین میثم بابایی فارسانی عکاس استان چهارمحال و بختیاری، از مردمان و زندگی در روستای چین، منطقه بازفت،گزستان، زردلیمه، روستای چگاله، چما، زردکوه، روستای لندی، موگویی و روستای نیاکان ببینید.