باشگاه خبرنگاران جوان؛ ایلیا محمدی - بوسنی که با لقب «اژدهایان» شناخته می‌شود، یکی از احساسی‌ترین تیم‌های فوتبال اروپاست؛ تیمی که همیشه با انگیزه، جنگندگی و روحیه بالا وارد زمین می‌شود. بوسنی در جام جهانی ۲۰۲۶ در گروه B با تیم‌های کانادا، سوئیس و قطر هم‌گروه شده و خیلی‌ها معتقدند این تیم می‌تواند یکی از شگفتی‌ساز‌های این گروه باشد.

این تیم پس از مدت‌ها دوری، با عبور از مرحله پلی‌آف موفق شد دوباره سهمیه حضور در جام جهانی را به دست بیاورد و خودش را به بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان برساند.در رده‌بندی فیفا، بوسنی در میانه جدول قرار دارد، اما چیزی که این تیم را خطرناک می‌کند عدد و رتبه نیست؛ روحیه جنگندگی و تجربه بازیکنانش است.

بهترین و تنها حضور بوسنی در جام جهانی به سال ۲۰۱۴ برمی‌گردد؛ جایی که این تیم برای اولین بار در تاریخش به این رقابت‌ها رسید و در مرحله گروهی حذف شد، اما نمایش قابل قبولی از خود ارائه داد. مهم‌ترین برد تاریخ بوسنی در جام جهانی، پیروزی ۳ بر ۱ مقابل ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ بود؛ اولین برد این کشور در تاریخ جام جهانی که برای هوادارانش بسیار خاطره‌انگیز شد. در همان جام جهانی ۲۰۱۴، بوسنی مقابل نیجریه شکست خورد؛ دیداری که با تصمیم‌های داوری بحث‌برانگیز همراه بود و مسیر صعود این تیم را سخت کرد.

مهم‌ترین چهره فوتبال بوسنی همچنان ادین ژکو است؛ مهاجمی باتجربه که سال‌هاست رهبر فنی و روحی تیم محسوب می‌شود. در کنار او، بازیکنانی مثل میرالم پیانیچ و سئاد کولاشیناچ هم از چهره‌های مهم نسل‌های اخیر فوتبال این کشور بوده‌اند و حالا نسل جدید در تلاش است جای آنها را پر کند.

فوتبال در بوسنی فقط یک ورزش نیست؛ بخشی از زندگی مردم است. بسیاری از بازیکنان این کشور دوران کودکی سختی را در سال‌های جنگ گذرانده‌اند و فوتبال برایشان تبدیل به مسیر امید شده است. هواداران بوسنی هم جزو احساسی‌ترین هواداران اروپا هستند؛ چه تیم برنده باشد چه بازنده، ورزشگاه‌هایشان همیشه پر از انرژی و پرچم‌های آبی است. جالب اینکه بوسنی هنوز هم به شدت به تجربه بازیکنان باتجربه‌اش وابسته است و ژکو با وجود سن بالا، همچنان یکی از ستون‌های اصلی تیم است.

صعود بوسنی به جام جهانی ۲۰۲۶ پس از موفقیت در پلی‌آف، یکی از مهم‌ترین بازگشت‌های این تیم در سال‌های اخیر محسوب می‌شود؛ بازگشتی که امید را دوباره به فوتبال این کشور برگرداند. بوسنی شاید روی کاغذ مدعی قهرمانی نباشد، اما همیشه تیمی بوده که می‌تواند غافلگیر کند. «اژدهایان» دوباره برگشته‌اند تا نشان بدهند در فوتبال، قلب و جنگندگی گاهی از هر چیزی مهم‌تر است.