باشگاه خبرنگاران جوان؛ محمد امیرحسینی - بیژن مقدم کارشناس مسائل سیاسی در گفت‌وگویی با اشاره به اقدامات آمریکا برای حضور نیافتن تیم ملی فوتبال در جام جهانی ۲۰۲۶ گفت: آمریکا در گام اول، تلاش کرد که ایران اصلاً به جام جهانی نرود برای اینکه درگیر جنگ هستند و اختلاف سیاسی بسیار فاحشی میان ایران و آمریکا وجود دارد.

وی اظهار کرد: از طرف دیگر می‌گویند ورزش اصلاً سیاسی نیست و نباید با سیاست قاطی شود، اما اینجا همه چیز در هم تنیده شده است و این موضوع سیاست توسعه‌طلبانه آمریکا را نشان می‌دهد به این معنا که عملاً نمی‌خواهند تیم ما به جام جهانی برود.

این کارشناس مسائل سیاسی بیان کرد: درخصوص بحث ویزای بازیکنان و همراهان تیم ملی اگر به بعضی‌ از اعضای تیم ملی ویزا ندهند باید نقش فیفا را در نظر بگیرید چون فیفا مثل سازمان ملل است. سازمان ملل در آمریکا مستقر است، اما وقتی جلسه‌ای برگزار می‌شود، نمی‌توانند مثلاً رئیس‌جمهور ایران را راه ندهند. ممکن است قواعدی وجود داشته باشد، اما عملاً چون یک سازمان بین‌المللی دعوت‌کننده است، شما باید بپذیرید که او بیاید و فوتبالش را بازی کند، اما در اینجا بنای بر دخالت دارند و تعیین می‌کنند چه کسی بیاید و چه کسی نیاید لذا نگاه سیاسی است. 

مقدم تصریح کرد: آنها می‌گویند فلان بازیکن چرا خدمت را در نهادی گذرانده که ما با آن مشکل داریم لذا اگر بگویند هر کسی در آن نهاد خدمت کرده، او را تروریست می‌دانیم و راهش نمی‌دهیم، همه به این حرف‌ها می‌خندند، اما  آنها عملاً به این اصول عمل می‌کنند و به بعضی از بازیکنان ما از همین باب گیر داده‌اند که شما چون خدمتتان را در نهاد مورد نظر انجام داده‌اید، ما اجازه نمی‌دهیم، اما تیم ملی با همین افراد  تیم ملی می‌شود و مربی هم می‌گوید من این بازیکنان را می‌خواستم، اما  راهشان ندادند لذا به نظر من هر قدر بر سر ویزا و تأیید افراد مشکل پیش بیاید باید آن را تحریم کنیم و بگوییم این کشور مانع آمدن بازیکنان ما شده است. 

این کارشناس مسائل سیاسی اضافه کرد: ما سابقه داریم که مثلاً به خاطر جنگ اوکراین، بعضی کشورها را تحریم کردند و به مسابقات راه ندادند که این امر یکی از رفتارهای سیاسی اروپایی‌هاست و باید گفت که اروپایی‌ها در رفتارشان تناقضات فراوانی دارند مثلا بحث حقوق بشر و آزادی همه را مطرح می‌کنند، اما چرا یک کشور را از شرکت در یک تورنمنت بین‌المللی محروم می‌کنند؟

وی گفت: سازمان‌های بین‌المللی مثل جایزه صلح نوبل که ما به آن نقد داریم، ممکن است مقابل آمریکا بایستند، اما ایالات متحده از ابزارهای خود مثل ویزا استفاده می‌کند و می‌گوید من به آن شخص ویزا نمی‌دهم و او را عنصر نامطلوب می‌دانم.