باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - با این حال، هر واحد صنعتی بزرگ، مانند یک موجود زنده، با چالش‌هایی روبرو است که اگر مدیریت نشوند، می‌تواند از قدرت تولید آن بکاهد یا سلامت جامعه‌ای که در اطراف آن تنفس می‌کنند را به خطر اندازه‌اندازد. امروز باید پرسید: فارسیت اهواز در چه مرحله‌ای از مسیر توسعه قرار دارد و با چه موانعی برای حرکت رو به جلو دست‌وپنجه نرم می‌کند؟

این کارخانه که در سال ۱۳۵۳ تأسیس شده، در گذشته تولیدکننده لوله‌های آزبستی بود اما پس از ممنوعیت این محصول در سال ۱۳۸۸، خط تولید آن به محصولات بتنی مانند نیوجرسی، جداول و دیواره‌های بتنی تغییر یافت.

در حال حاضر این واحد ۷۰ نیروی کار دارد و با نوسازی خط تولید امکان افزایش اشتغال نیز وجود دارد. استاندار خوزستان همچنین بر بهبود معیشت کارگران، رعایت ایمنی و بهداشت محیط کار (HSE) و ارتباط مستقیم مدیران با کارگران تأکید کرد.

موالی زاده استاندار خوزستان در بازدید از شرکت فارسیت اهواز بر ضرورت احیای واحدهای تولیدی راکد و نیمه‌راکد تأکید کرد.

 وی از دستگاه‌های اجرایی خواست جلسات فوری برای رفع موانع تولید این کارخانه برگزار کنند.

چالش‌های عملیاتی و زیرساختی؛ فرسودگی یا کمبود منابع؟

هر کارخانه‌ای با سه چالش اصلی در حوزه تولید روبرو است تجهیزات، انرژی و مواد اولیه در واحدهای صنعتی منطقه اهواز، چالش‌هایی نظیر اگر سرمایه‌گذاری برای به‌روزرسانی تکنولوژی صورت نگیرد، کارایی کاهش یافته و هزینه‌های تعمیر و نگهداری به شدت بالا می‌رود.

 اهواز منطقه‌ای است که با چالش‌های جدی کم‌آبی و نوسانات شبکه برق دست‌وپنجه نرم می‌کند. برای کارخانه‌ای که نیاز به فرآیندهای مداوم دارد، هرگونه وقفه در تأمین آب یا برق، نه تنها ضرر مالی، بلکه آسیب به خط تولید را به همراه دارد.

 وابستگی به مواد اولیه وارداتی یا نوسانات قیمت در بازار داخلی، همیشه لبه تیز تیغ بر دوش مدیران این واحد صنعتی است.

عدالت اجتماعی و حقوق نیروی کار؛ کارگران در انتظار برگشت!

نماینده اهواز پیش از این در دیدار با مدیرعامل شستا، خواستار حمایت این مجموعه از شرکت فارسیت اهواز برای بازگرداندن کارگران به کار و افزایش ظرفیت تولید شد. 

وی همچنین بر ضرورت سرمایه‌گذاری شستا در شهرستان حمیدیه، به‌ویژه در بخش معادن ماسه، تأکید کرد.

وی با اشاره به وضعیت شرکت فارسیت اهواز، اظهار کرد: این شرکت در گذشته بیش از ۱۵۰۰ کارگر داشت، اما اکنون تنها با ۷۰ نیرو فعالیت می‌کند.

یک کارخانه بدون نیروی انسانی متخصص، تنها مجموعه‌ای از آهن و سیمان است. یکی از حساس‌ترین مباحث در کارخانه‌های منطقه، «حقوق و رفاه کارگران» است. چالش‌هایی همچون  در صنایع شیمیایی و فرآوری، رعایت استانداردهای سخت‌گیرانه ایمنی یک «انتخاب» نیست، بلکه یک «حیات» است. هرگونه کوتاهی در تجهیزات حفاظتی، ریسک بزرگی برای جان کارکنان است.

 در شرایط اقتصادی متلاطم، تأمین حقوق به‌موقع و متناسب با تورم، تضمین‌کننده وفاداری و بهره‌وری نیروی کار است. کارخانه‌ای که از نیروی خود حمایت نکند، در بلندمدت با فرار مغزهای متخصص روبرو خواهد شد.

 تنفس اهواز در گروی صنعت

اهواز از جمله شهرهایی است که با چالش‌های زیست‌محیطی شدیدی از جمله گرد و غبار، آلودگی هوا و مدیریت پساب‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. کارخانه فارسیت، به عنوان یک واحد صنعتی، در برابر جامعه مسئول است.

کنترل خروجی‌های دود و گاز و جلوگیری از انتشار ذرات معلق در هوا، ضرورتی است که نباید در اولویتِ «سودآوریِ صرف» قرار گیرد.

هرگونه نشت مواد شیمیایی یا مدیریت نادرست پساب‌های صنعتی، می‌تواند اکوسیستم منطقه را دچار آسیب‌های جبران‌ناپذیر کند. توسعه پایدار یعنی تولیدی که زمین و آب را برای نسل‌های آینده مسموم نکند.

برای عبور از بحران‌ها و چالش‌های فعلی، کارخانه فارسیت اهواز نیازمند یک «بازنگری استراتژیک» است. مدیریت باید میان «کاهش هزینه‌ها» و «ارتقای کیفیت و ایمنی» تعادل برقرار کند. راهکار نهایی، نه در کاهشِ استانداردهای محیط‌زیستی یا حقوقی، بلکه در «نوآوری تکنولوژیک» است؛ یعنی ساخت سیستمی که با کمترین آسیب به محیط‌زیست و بیشترین احترام به حقوق کارگران، بیشترین سود اقتصادی را تولید کند. تنها در این صورت است که کارخانه فارسیت می‌تواند به عنوان یک نماد موفق از صنعتِ هوشمند و مسئولیت‌پذیر در خوزستان شناخته شود.