باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - برخی از دانشمندان معتقدند که ماده تاریک از اکسیونها تشکیل شده است. تیمی از اخترفیزیکدانان دانشگاه آمستردام توضیح دادهاند که اگر ماده تاریک واقعاً از اکسیونها تشکیل شده باشد، میتواند به صورت یک درخشش ضعیف و اضافی ساطع شده توسط تپاخترها ظاهر شود. تحقیقات آنها در مجله Physical Review Letters منتشر شده است.
تخمین زده میشود که ماده تاریک حداقل ۸۵٪ از ماده موجود در جهان را تشکیل میدهد. در حال حاضر، تنها از طریق تأثیر گرانشی آن بر سایر اجرام آسمانی میتوان آن را تشخیص داد.
دانشمندان مدتهاست که به دنبال تشخیص مستقیم وجود آن و تعیین ماهیت آن هستند. آنها در جستجوی ذراتی هستند که با انواع شناخته شده ذرات تعامل بسیار ضعیفی دارند. با این حال، اکسیون یک ذره فرضی است که هنوز کشف نشده و توسط نظریههای مختلفی از جمله نظریه ریسمان پیشبینی شده است.
اگر این نظریهها درست باشند، برخی از اکسیونها میتوانند در حضور میدانهای الکترومغناطیسی قوی به نور تبدیل شوند. قویترین میدانهای الکتریکی و مغناطیسی در جهان از کجا سرچشمه میگیرند؟ آنها از نزدیکی تپاخترها سرچشمه میگیرند.
تپاخترها اجرام متراکمی با جرمی مشابه خورشید ما هستند، اما شعاعی حدود ۱۰۰۰۰۰ برابر کوچکتر - تنها حدود ۱۰ کیلومتر - دارند. به دلیل اندازه کوچکشان، با فرکانس فوقالعاده بالایی میچرخند و پرتوهای باریک و درخشانی از تابش رادیویی را در امتداد محور خود ساطع میکنند. این چرخش قدرتمند، ستاره نوترونی را به یک آهنربای الکتریکی بسیار قوی تبدیل میکند. این به نوبه خود به این معنی است که تپاخترها کارخانههای بسیار کارآمدی برای آکسونها هستند. یک تپاختر متوسط میتواند صدها هزار آکسون در هر ثانیه تولید کند. به دلیل میدان الکترومغناطیسی قوی اطراف تپاختر، برخی از این آکسونها ممکن است به نور قابل تشخیص تبدیل شوند.
با این حال، انجام چنین مشاهداتی آسان نیست. نور ساطع شده توسط آکسونها، که به صورت امواج رادیویی قابل تشخیص هستند، تنها بخش کوچکی از کل نوری را که این چراغهای کیهانی روشن برای ما میفرستند، تشکیل میدهد. دانشمندان محاسبه کردند که یک تپاختر بدون آکسون چگونه به نظر میرسد و با آنها چگونه به نظر میرسد.
نتایج نظری برای شبیهسازی به یک کامپیوتر داده شد. سپس نتایج اولین آزمایش رصدی خود را پشت سر گذاشتند. محققان امواج رادیویی مشاهده شده از ۲۷ تپاختر نزدیک را با مدلها مقایسه کردند. متأسفانه، به دلیل ناکافی بودن دادهها، چیزی کشف نشد، اما آنها توانستند مرزهای تحقیقات آینده را بررسی کنند - یعنی مناطقی را شناسایی کنند که تحقیقات بیشتر در آنها قطعاً توجیهپذیر نیست. اکنون امید به مشاهدات و مطالعات آینده برای کشف آکسیونها است.
منبع: Naukatv.ru