باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - مشاهدات جدید تلسکوپ فضایی جیمز وب نشان میدهد که دو سیاره نزدیک به ستاره TRAPPIST-۱ هیچ جوی ندارند و امکان حیات بر روی آنها عملاً غیرممکن است.
ناسا / آر. هارت / تی. پایل
منظومه TRAPPIST-۱ در فاصله ۳۸.۸ سال نوری از زمین در صورت فلکی دلو واقع شده است و از هفت سیاره با اندازههایی مشابه زمین و زهره تشکیل شده است.

این منظومه که در سال ۲۰۱۷ کشف شد، حداقل سه سیاره آن در منطقه قابل سکونت در نظر گرفته میشوند، جایی که آب مایع میتواند روی سطوح آنها وجود داشته باشد. با این حال، خود ستاره یک کوتوله قرمز، کوچکتر و خنکتر از خورشید ما و یک پدیده نادر در کهکشان راه شیری است، جایی که کوتولههای قرمز بیش از سه چهارم ستارههای کهکشان را تشکیل میدهند.
تیمی از ستارهشناسان به رهبری دکتر املین پولمونت از دانشگاه ژنو، بر مشاهده دو سیاره نزدیک به ستاره، TRAPPIST-۱b و TRAPPIST-۱c، تمرکز کردند. آنها دریافتند که دمای سمت روز سیاره اول به بیش از ۲۰۰ درجه سانتیگراد میرسد، در حالی که دمای سمت روز سیاره دوم به حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد میرسد.
در مقابل، دمای سمت شب هر دو سیاره به زیر ۲۰۰- درجه سانتیگراد کاهش مییابد. این اختلاف دمای شدید به این معنی است که هیچ مکانیسمی برای توزیع مجدد انرژی بین دو طرف سیارات وجود ندارد، که در صورت داشتن جو غیرممکن خواهد بود.
این وضعیت به دلیل ماهیت خود ستارههای کوتوله قرمز است. این ستارهها بسیار فعال هستند و سیارات خود را با تابش شدید فرابنفش و جتهایی از ذرات پرانرژی بمباران میکنند که هرگونه جوی را از بین میبرد. علاوه بر این، سیاراتی که در منطقه قابل سکونت اطراف یک ستاره کوتوله قرمز قرار دارند، آنقدر به ستاره خود نزدیک میشوند که نیروهای جزر و مدی باعث میشوند یک طرف همیشه رو به ستاره باشد (همیشه روز) و طرف دیگر همیشه در تاریکی باشد (همیشه شب)، دقیقاً مانند ماه و زمین. این امر، زندگی را آنطور که ما میشناسیم عملاً غیرممکن میکند.
اما دانشمندان امید خود را برای سایر سیارات این منظومه از دست ندادهاند. دکتر پولمونت میگوید که مدلهای نظری نشان میدهند که سیارات بیرونی در منظومه TRAPPIST-۱ ممکن است جو خود را حفظ کرده باشند، مشابه آنچه عطارد (نزدیکترین سیاره به خورشید) بدون جو است، در حالی که زهره و زمین جو دارند. او افزود: «ما مشتاقانه منتظر ادامه کاوش در منظومه TRAPPIST-۱ هستیم، که یک زمین بازی ایدهآل برای علوم سیارهای مقایسهای است و به ما کمک میکند تا بفهمیم چگونه حیات در اطراف این ستارگان توسعه مییابد.»
این یافتهها در تاریخ ۳ آوریل در مجله Nature Astronomy منتشر شد.
منبع: sci.news