باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - ستاره‌شناسان مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان، برای اولین بار، تکنیک‌های «معماری کیهانی» را فراتر از کهکشان راه شیری به کار برده‌اند.

این تحقیق زمینه جدیدی را برای مطالعه معماری کیهانی در خارج از کهکشان ما باز می‌کند و امکان بازسازی تکامل سیستم‌های ستاره‌ای را از طریق «اثر انگشت شیمیایی» فراهم می‌کند.

این تحقیق بر روی کهکشان مارپیچی NGC ۱۳۶۵ متمرکز بود، جایی که دانشمندان از داده‌های تلسکوپ ایرنه دوپونت در آزمایشگاه لاس کامپاناس در شیلی برای تجزیه و تحلیل خطوط طیفی عناصر شیمیایی، به ویژه اکسیژن، استفاده کردند. پروفسور لیزا کالی، محقق ارشد از دانشگاه هاروارد، توضیح داد که این مطالعه به درک شکل‌گیری کهکشان راه شیری کمک خواهد کرد.

شایان ذکر است که توزیع اکسیژن در کهکشان نتیجه میلیارد‌ها سال فرآیند‌های کیهانی است. ستاره‌شناسان مشاهدات را با داده‌های پروژه Illustris، شبیه‌سازی تکامل ۲۰، ۰۰۰ کهکشان فرضی از زمان بیگ بنگ، مقایسه کردند. با کشف یک "دوقلو"ی NGC ۱۳۶۵، محققان توانستند جدول زمانی تکامل کهکشان را بازسازی کنند:

مرحله اولیه: مرکز کهکشان در اوایل شکل‌گیری، با تجمع سریع اکسیژن.

سن برخوردها: بیش از ۱۲ میلیارد سال، این کهکشان با جذب سیستم‌های کوتوله رشد کرد.

تکامل دیرهنگام: بازو‌های مارپیچی بیرونی کهکشان در چند میلیارد سال گذشته شکل گرفته‌اند.

این تحقیق ادغام نظریه و عمل را نشان داد، زیرا نتیجه‌گیری‌ها تنها با ترکیب مشاهدات با مدل‌های کامپیوتری امکان‌پذیر بود. مطالعه سیستم‌های مشابه NGC ۱۳۶۵ همچنین کلیدی برای درک مسیر تکاملی کهکشان راه شیری و تعیین اینکه آیا رشد آن معمولی است یا خیر، فراهم کرد.

منبع: Naukatv.ru