"وعدهگاه من و شما در گودال و مکانى است که در آنجا به شهادت مىرسم و آن کربلا است؛ الْمَوْعِدُ حُفْرَتِی وَ بُقْعَتِیَ الَّتِی أُسْتَشْهَدُ فِیهَا وَ هِیَ کَرْبَلَاءُ» هنگامى که به آنجا رسیدم نزد من آیید."
خداوند در ماجرای قیام امام حسین(ع) کسانی را که با نصیحت سعی در انصراف حضرت از قیام داشتند، اذن ورود به حریم امام(ع) را نداد و توفیق همراهی با حضرت را از این افراد سلب کرد.
امام حسین(ع) با وجود علم به خیانت اهل کوفه چرا به راه خود بسوی عراق ادامه دادند؟ دیگر اینکه مردم کوفه که صدها هزار نامه به امام حسین(ع) نگاشته بودند، چرا در مدت زمان اندکی از نظر و رأی خود بازگشتند؟
برخی اذکار، در سلوک، چنان اثری دارند که آدمی را یکباره از حضیض هستی تا قاف قله قرب خدا بالا می برند. کافیست اندکی معرفت غلامی داشته باشیم، درست مثل صافی، غلام رند و مخلص مولای عالمیان، حضرت اباعبدالله الحسین(ع).
شب جمعه هر هفته كربلا میزبان جمعيت فراوان زائر اباعبدالله علیه السلام است. از امام صادق (عليه السلام) روایت شده است كه «هركس شب جمعه قبر امام حسين (عليه السلام) را زيارت كند تمام گناهان او بخشيده خواهد شد.