عشق به أباعبدالله (ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد. هر کس با هر روش و منشی پای در میدان ارادت مینهد تا بزم عاشقان هرچه پر شور و شعورتر برپا گردد. در این میدان اما، شاعران نقشی بیبدیل داشته و دارند.
عشق به أباعبدالله (ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد. هر کس با هر روش و منشی پای در میدان ارادت مینهد تا بزم عاشقان هرچه پر شور و شعورتر برپا گردد. در این میدان اما، شاعران نقشی بیبدیل داشته و دارند.
عشق به أباعبدالله (ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد. هر کس با هر روش و منشی پای در میدان ارادت مینهد تا بزم عاشقان هرچه پر شور و شعورتر برپا گردد. در این میدان اما، شاعران نقشی بیبدیل داشته و دارند.
عشق به أباعبدالله (ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد. هر کس با هر روش و منشی پای در میدان ارادت مینهد تا بزم عاشقان هرچه پر شور و شعورتر برپا گردد. در این میدان اما، مداحان نقشی بیبدیل داشته و دارند.
شعر را سحر حلال گفته اند و این صفت را از آن جهت برایش آورده اند که چون از دل بر می آید لاجرم بر دل می نشیند و تأثیری سحرگونه می بخشد به جان. شعر انتظار یکی از مضامین اصلی اشعار آیینی است که در فضای منتظران و عاشقان سروده شده است و فرج یار را به زبانی دیگر خواسته است.
عشق به أباعبدالله (ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد. هر کس با هر روش و منشی پای در میدان ارادت مینهد تا بزم عاشقان هرچه پر شور و شعورتر برپا گردد. در این میدان اما، شاعران نقشی بیبدیل داشته و دارند.
عشق به أباعبدالله (ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد. هر کس با هر روش و منشی پای در میدان ارادت مینهد تا بزم عاشقان هرچه پر شور و شعورتر برپا گردد. در این میدان اما، شاعران نقشی بیبدیل داشته و دارند.