پس از پیروزی انقلاب، بسیاری از انقلابیون خشمگین از نقش ارتش در سرکوب مردم، خواستار انحلال فوری ارتش شدند، اما امام خمینی با نگاهی عمیقتر و آیندهنگر، قاطعانه با این خواسته مخالفت کردند.
آمریکا تا آخرین لحظات حکومت شاه امیدوار به حفظ شاه در سلطنت بود اما اوضاع مطابق با انتظارات این کشور پیش نرفت و تصمیم این کشور برای ادامه حضور شاه در کشور با تغییراتی مواجه شد.
پاییز و زمستان سال ۱۳۵۷ دامنه اعتراضها و اعتصابها به کارکنان صداوسیما نیز کشیده شده بود و بسیاری از نیروهای این سازمان به صف مردم انقلابی پیوسته بودند.
صبح روز ۱۹ بهمن عدهی کثیری از نظامیان، همافران و افسران نیروی هوایی در مدرسهی رفاه تجمع کردند و قرار بر این شد که این نیروها از مدرسهی رفاه تا مدرسهی علوی محل اقامت امام خمینی رژه بروند.
شاه پس از خروج از ایران عملاً به صورت مهرهای سوخته درآمده بود که حتی ثروت افسانهای که به همراه خود از ایران برده بود هم نتوانست برای او مأمن و پناهگاهی بسازد.
فرمانده ارشد نظامی ارتش در استانهای فارس و کهگیلویه و بویراحمد گفت: شهید سپهبد صیاد شیرازی بعنوان یک افسر با ایمان و با تعهد راسخ خود، نقشی کلیدی در پیروزی انقلاب اسلامی ایفا کرد.