در میان جشنهای ماهانه، تنها دیگان، ۳ بار در ماه، روزهای هشتم، پانزدهم و بیستوسوم برگزار میگردید که برای بازشناختن از یکدیگر آنان را با روز پس از خود یاد کرده، دی به آذر، دی به مهر و دی به دین میگفتند.
در تاریخ پُرفرازونشیب ایران، رویدادهایی ـ مانند زانو زدن پادشاه روم در برابر پادشاه ایران ـ رخ دادهاند که ایران را بهعنوان یک قدرت در تاریخ جهان ثبت کرده است.
ایرانیان باستان از هر فرصتی برای شاد زیستن استفاده میکردند و به دلیل ارزشی که برای شادیهای زندگی قائل بودند، به هر مناسبتی جشنهایی برپا میکردند؛ از جشنی که در آن سیر میخوردند، تا جشنی که به مناسبت نود روز مانده تا نوروز برگزار میشد.