بررسی رسانههای بینالمللی نشان میدهد بیشتر آنها نه خوشبین مطلقاند و نه بدبین کامل. وجه مشترک گزارشها تأکید بر شکنندگی مذاکرات ژنو و دشواری دستیابی به توافق است.
در حالیکه کاخ سفید سایه یک جنگ تازه را بر خاورمیانه انداخته، دموکراتها در واشنگتن دچار اختلافات سیاسی هستند؛ شکافی که بیش از هر چیز، فقدان ارادهای روشن برای ایستادن در برابر ماجراجویی نظامی را عیان میکند.
حذف المنچو، رهبر کارتل نسل جدید خالیسکو، اگرچه در ظاهر یک پیروزی امنیتی برای دولت کلودیا شینباوم بود، اما اکنون به نقطه آغاز خلأ قدرتی خطرناک در مکزیک بدل شده است؛ خلأیی که میتواند رقابت خونین کارتلها، تشدید قاچاق فنتانیل و افزایش فشار امنیتی بر ایالات متحده را بهدنبال داشته باشد.
بمباران تأسیسات هستهای ایران، اگرچه بهزعم کاخ سفید نمایش قدرتی قاطع بود، اما نهتنها ایران را مرعوب نکرد بلکه موازنه اراده را به شکلی بیسابقه تغییر داد. اکنون واشنگتن با واقعیتی روبهروست که خود رقم زده است: ایرانی که از هراس «جنگ تمامعیار» عبور کرده و آماده است در صورت لزوم، رویارویی را به سطحی منطقهای بکشاند.
عراق امروز در یک پیچ تاریخی حساس قرار دارد. نامه محرمانه واشنگتن نشان میدهد که ایالات متحده با تصور بازگشت به شرایط سال ۲۰۰۳، پروژهای جامع برای استحاله از درون را کلید زده است.