دعوت مستقیم شی جینپینگ از ولادیمیر پوتین، آن هم در میانه بحرانهای همزمان جهانی، نشان میدهد چین و روسیه دیگر صرفاً دو شریک سیاسی نیستند؛ بلکه در حال تبدیل شدن به دو ستون اصلی نظم جدید اوراسیاییاند.
ایستادگی چین و روسیه مقابل پروژه ضدایرانی واشنگتن، تنها حمایت از تهران نیست؛ بلکه بخشی از تقابل گستردهتر پکن و مسکو با الگوی مداخلهگرایانه و یکجانبهگرایی آمریکا در نظام بینالملل است.
سفر ترامپ به پکن، بیش از هر چیز تصویری از افول تدریجی هژمونی آمریکا بود؛ جایی که چین با اعتمادبهنفس ظاهر شد و واشنگتن درگیر جنگ، فرسایش و کاهش قدرت راهبردی به نظر میرسید.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در زمانی از چین بازدید کرد که پکن به طور فزایندهای به نیروی پیشرو در میان کشورهایی تبدیل شده بود که علیه موقعیت رهبری جهانی آمریکا واکنش نشان میدادند.
سفر ترامپ به پکن، برخلاف سنت سالهای گذشته، نه با نمایش اقتدار آمریکا بلکه با بیاعتنایی سرد رسانههای چینی همراه شد؛ تا جایی که دیدار رئیسجمهور آمریکا در حاشیه اخبار داخلی چین قرار گرفت؛ نشانهای معنادار از تغییر موازنه روانی قدرت میان واشنگتن و پکن.
ترامپ در سفر به پکن با دهها مدیرعامل آمریکایی به دنبال آتشبس تجاری و حفظ دسترسی به بازار چین است تا از این امتیازات برای بهبود محبوبیت خود پیش از انتخابات میاندورهای استفاده کند.