داریوش همایون، سخنگوی دولت جمشید آموزگار، در خاطرات خود تصویری صریح از فرسودگی ساختار پهلوی، اشتباهات راهبردی حکومت و تداوم میراث استبدادی رضا شاه ارائه میدهد؛ روایتی از نظامی که پیش از سقوط، از درون فرو ریخته بود.
در این مطلب با نگاهی نو، زندگی شاه مخلوع پهلوی مورد کنکاش و بررسی قرار گرفته و مخاطب با روندی داستانی و جذاب با تحولات این دوره از تاریخ ایران پیش میرود.
در دو دهه اخیر پارهای از ابواب جمعی سلطنت اشاره کردهاند که شاه پس از مشاهده بیعلاقگی ملت ایران به خویش، نرمخو و مهربان تصمیم به خروج از کشور گرفت و از تداوم راه سرکوب و کشتار چشم پوشید.
یک تاریخ نگار انقلاب اسلامی، روز تاسوعا و عاشورای سال ۵۷ را رفراندوم عمومی ملت ایران علیه رژیم پهلوی دانست و گفت: از آن روز شاه مطمئن شد که انقلاب اسلامی در آستانه پیروزی است.
سید امیر مکی پژوهشگر تاریخ معاصر در فیلم زیر به این پرسش پاسخ میدهد که آیا فرار شاه از ایران برای جلوگیری از خونریزی در داخل کشور بود یا اینکه وی از ترس جانش تصمیم به خروج از ایران گرفت؟
جواد منصوری نخستین فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی میگوید امام خمینی (ره) ۱۵ سال قبل از وقوع انقلاب پیش بینی کرده بود روزی که شاه از ایران برود مردم جشن و پایکوبی به راه میاندازند.