مسجد سید اصفهان یکی از بزرگترین و باشکوهترین بناهای مذهبی دوره قاجار است. این مسجد با شبستانهای وسیع، گنبدهای عظیم، ایوانهای بلند و محرابهای پرنقش و نگار نمادی از قدرت و ظرافت معماری آن دوره است. تزئینات کاشی کاری کتیبههای خوشنویسی و گلدستههای زیبا به آن جایگاهی ویژه در میان آثار مذهبی و تاریخی اصفهان داده است. روزگاری این مسجد نه تنها محل عبادت و اجتماع مردم بود بلکه به عنوان جاذبهای دیدنی برای گردشگران نیز شناخته میشد. اما با عقب افتادن مرمتها کاشیهای رنگارنگ و ارزشمند، از بدنه جدا و کف پوشها و سنگ فرشهای قدیمی تخریب شدهاند. پنجرههای چوبی مسجد هم شکسته و پوسیدهاند و نقش برجستههای ارزشمند آن به مرور از بین رفته است. حتی گنبد اصلی ترک برداشته و خطر ریزش آن جدی است.
مسجد تاریخی مُشیرِ شیراز در وضعیت بسیار نگران کننده ای به سر میبرد، آسیبهایی بر این اثر تاریخی وارد شده و کمر این بنای ملی را خمیده کرده و آن را در سراشیبی سقوط قرار داده است.
در خم کوچهای در جوار ورزشگاه «تختی»، کوچکترین مسجد تاریخی اصفهان از دوران صفوی به یادگار مانده است مسجدی به نام «باغ حاجی» که همیشه در بیم و هراس تخریب بوده است.