باشگاه خبرنگاران جوان - غلامرضا کاظمیان دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری ایران،   در نخستین همایش تخصصی «افزایش تاب‌آوری شهری بدر  از تصویب «دستورالعمل تعیین آستانه مغایرت اساسی در افزایش محدوده روستاهای واقع در حریم شهرها» به عنوان یکی از دستورکارهایی از جنس سیاستگذاری‌های کلان توسعه شهری خبر داد.

وی گفت: روستاهایی که در حریم شهرها واقع هستند، به دلیل نزدیکی به شهرها با تقاضای بیشتر برای ساخت‌وساز و امکان افزایش محدوده مواجه‌اند؛ بنابراین لازم است این افزایش محدوده‌ها با نظارت و ساماندهی بیشتر و دقیق‌تر و با رعایت تمامی سیاست‌های آمایش سرزمین، قوانین و تکالیف وزارت راه و شهرسازی، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی به‌عنوان متولی توسعه کالبدی روستاها و سایر دستگاه‌ها انجام شود.

کاظمیان افزود: بر اساس این دستورالعمل، مقرر شد، افزایش محدوده روستاها تا یک حد مشخص در استان و توسط بنیاد مسکن قابل بررسی و پذیرش باشد و افزایش بیش از آن حد، به‌عنوان مغایرت اساسی تلقی شده و موضوع در شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران و دبیرخانه شورا مطرح شود.

وی ادامه داد: این آستانه‌های مغایرت اساسی در پنج گروه «الف»، «ب»، «ج»، «د» و «ه» در کل کشور مشخص شده و بر اساس سیاست‌های آمایش سرزمین و سیاست‌های توسعه روستایی، میزان افزایش محدوده مجاز در این گروه‌ها از حداکثر ۵۰ درصد تا ۱۰ درصد تعیین شده است. افزایش بیش از این اعداد در پنج گروه به‌معنی مغایرت اساسی خواهد بود و باید فرایند مربوط به آن طی شود.

معاون وزیر راه و شهرسازی تصریح کرد: تعیین این سقف‌های عددی به این مفهوم نیست که حتما باید از تمام ظرفیت تعیین‌شده استفاده شود، بلکه به اندازه‌ای که لازم است، استفاده خواهد شد. همچنین، مغایرت اساسی به معنی ممنوعیت نیست، بلکه به معنی بررسی دقیق‌تر ضرورت یا فقدان ضرورت میزان افزایش محدوده است

همچنین سهیل آل‌رسول، رئیس هیأت‌مدیره انجمن سازندگان و پیمانکاران متر در نخستین همایش تخصصی «افزایش تاب‌آوری شهری با استفاده از ظرفیت‌های مترو» در حالی برگزار شد که نگاه به مترو در مدیریت شهری، به تدریج از یک شبکه حمل‌ونقل فراتر می‌رود. شبکه‌ای که طی چند دهه در زیر شهرها توسعه یافته و امروز در کلان‌شهرهای کشور بیش از ۳۵۰ کیلومتر خط و بیش از ۳۵۰ ایستگاه فعال دارد، مجموعه‌ای از تونل‌ها، ایستگاه‌ها، تأسیسات برق و تهویه، ارتباطات و مسیرهای دسترسی را در خود جای داده است؛ ظرفیتی که در شرایط بحران می‌تواند کارکردهای دیگری هم پیدا کند.