از مزارع ساوجبلاغ تا بازارهای داخلی و صادراتی
کشاورزان پس از ماهها تلاش، مشغول جمعآوری محصول نخودفرنگی و لوبیا سبز هستند؛ محصولاتی که از دل زمینهای کشاورزی این شهرستان راهی بازار مصرف و صنایع غذایی میشوند.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ رویا نادری - این روزها مزارع ساوجبلاغ رنگ و بوی برداشت گرفتهاند؛ کشاورزان پس از ماهها تلاش، مشغول جمعآوری محصول نخودفرنگی و لوبیا سبز هستند؛ محصولاتی که از دل زمینهای کشاورزی این شهرستان راهی بازار مصرف و صنایع غذایی میشوند.
مرحله نخست برداشت نخودفرنگی از مزارع ساوجبلاغ از خردادماه آغاز شده و با توجه به امکان کشت مجدد، مرحله دوم برداشت نیز در فصل پاییز انجام میشود. بارندگیهای مناسب سال گذشته و امسال، به گفته کشاورزان، نقش مهمی در افزایش عملکرد و کیفیت محصول داشته است.
دهقان، کشاورز ساوجبلاغی، میگوید: بارندگیهای مناسب امسال و سال گذشته تأثیر زیادی در تولید داشته و در شرایط مطلوب، از هر هکتار حدود ۲۰ تا ۲۵ تن نخودفرنگی برداشت میشود.
محصول برداشتشده، فقط راهی بازار تازهفروشی نمیشود؛ بخشی از آن مستقیم و به صورت تازهخوری در اختیار مردم قرار میگیرد و بخش عمده نیز راهی کارخانههای صنایع غذایی منطقه میشود؛ جایی که نخودفرنگی و لوبیای سبز پس از فرآوری و بستهبندی، به کنسرو تبدیل میشوند.
حدود ۷۰ درصد این محصولات برای فرآوری و تولید کنسرو اختصاص مییابد و مابقی به صورت تازهخوری مصرف میشود؛ به این ترتیب، محصولی که صبح از مزرعه برداشت میشود، میتواند در کوتاهترین زمان به سفره مردم یا خط تولید کارخانه برسد.
محمدرضا راجی، مدیر یکی از واحدهای صنایع غذایی در ساوجبلاغ، با اشاره به خرید محصول از کشاورزان گفت: امسال این مجموعه حدود یکهزار و ۵۵۰ تن نخود سبز خریداری کرده است که بخش عمده آن پس از فرآوری به بازارهای صادراتی و بخشی نیز برای مصرف داخلی عرضه میشود.
فعالیت صنایع تبدیلی در کنار مزارع، حلقهای مهم در زنجیره تولید این محصول است؛ چرا که علاوه بر ایجاد بازار مطمئن برای کشاورزان، زمینه اشتغال دهها نفر را در بخشهای مختلف خرید، فرآوری، تولید و بستهبندی فراهم کرده است.
نخودفرنگی علاوه بر ارزش غذایی بالا، از نظر کشاورزی نیز محصولی مناسب برای تناوب کشت به شمار میرود و با توجه به شرایط اقلیمی و ظرفیتهای کشاورزی ساوجبلاغ، توسعه تولید آن میتواند به رونق بیشتر بخش کشاورزی و صنایع تبدیلی کمک کند.
ساوجبلاغ با ظرفیتهای متنوع کشاورزی، امروز شاهد زنجیرهای است که از دست کشاورز آغاز میشود، به کارخانه میرسد و از آنجا راهی سفره مردم و بازارهای داخلی و صادراتی میشود؛ زنجیرهای که حاصل آن، تولید، اشتغال و ارزش افزوده برای منطقه است.
