باشگاه خبرنگاران جوان - دریای خزر به عنوان بزرگترین پهنه آبی محصور جهان، برای ساکنان شمال ایران نه فقط یک پهنه آبی، بلکه بخشی از هویت و اعتبار ملی محسوب می‌شود و امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند حفاظت جدی است.

حوزه آبخیز خزر با ۱۳۰ رودخانه، قلب تپنده حیات در کشور‌های حاشیه آن است. این دریا با ۵۰۰ گونه گیاهی و ۸۵۰ گونه جانوری، گنجینه‌ای ارزشمند از تنوع زیستی محسوب می‌شود که برخی از گونه‌های آن مانند ماهیان خاویاری، منحصر‌به‌فرد و دارای ارزش جهانی هستند.

اما آمار‌ها نشان می‌دهد که این زیست‌بوم ارزشمند با چالش‌های جدی رو‌به‌رو است. جمعیت فک خزر به عنوان یکی از شاخص‌ترین پستانداران این دریا، از ۳۶۰ هزار قلاده در سال ۱۹۹۰ به حدود ۷۰ هزار قلاده در آخرین سرشماری سال ۲۰۱۷ کاهش یافته است که زنگ خطری برای این گونه ارزشمند به شمار می‌رود.

با توجه به اهمیت این گستره آبی، ۵ کشور ساحلی شامل ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۱ مرداد سال ۱۳۸۲، کنوانسیون منطقه‌ای حفاظت از محیط زیست دریای خزر را به امضا رساندند. با این حال، کارشناسان معتقدند که برای حفاظت مؤثر از این میراث طبیعی، نیازمند برنامه‌ای منسجم و همکاری جدی‌تر میان این کشور‌ها در حوزه دیپلماسی و سیاست‌های منطقه‌ای هستیم.

خزر امروز به شدت نیازمند تدابیر جدی حفاظتی است و همبستگی و مسئولیت‌پذیری کشور‌های ساحلی، کلید نجات این میراث طبیعی برای نسل‌های آینده خواهد بود؛ چراکه فردا برای خزر دیر خواهد بود.

منبع:خبرگزاری صدا و سیمای مازندران