باشگاه خبرنگاران جوان - گاهی تاریخ، مسابقهای برگزار میکند که در آن نه رکوردی شکسته میشود، نه جامی بالای سر میرود و نه سوت پایان، پایان ماجراست. در چنین روزهایی، معیار پیروزی چیز دیگری است؛ میزان وفاداری، مسئولیتپذیری و سهم هر کس در کنار مردم بودن.
آیین وداع و تشییع پیکر مطهر حضرت آیتالله العظمی خامنهای، رهبر شهید امت، یکی از همان میدانها بود؛ میدانی که جامعه ورزش، نه با لباس قهرمانی، بلکه با لباس خدمت و همدلی در آن حاضر شد.
از تهران تا قم، ورزش تنها تماشاگر این رویداد نبود. فدراسیونها، هیأتهای استانی، باشگاههای بزرگ و خانواده بزرگ ورزش، هر یک سهمی از این حضور را بر عهده گرفتند. موکبهایی که برپا شد، بیشتر از آنکه ایستگاه پذیرایی باشند، نشانهای از روحیهای بودند که سالها در میدانهای ورزشی تمرین شده است؛ روحیه کار تیمی، از خودگذشتگی و بازی برای هدفی بزرگتر از موفقیت فردی.
در قم، اداره کل ورزش و جوانان استان و هیأتهای ورزشی، دوشادوش خادمان مردم ایستادند تا آغاز یکی از ماندگارترین صفحات این بدرقه تاریخی را روایت کنند؛ روایتی که با خدمت نوشته شد، نه با شعار.
در این میان، حضور مستمر دکتر احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، در برنامههای وداع و تشییع، تنها یک حضور اداری نبود. همراهی او با مدیران، قهرمانان، مربیان، داوران، پیشکسوتان و جوانان ورزشکار، تصویری از مسئولیتی مشترک را به نمایش گذاشت؛ مسئولیتی که ریشه در این باور دارد که ورزش، زمانی به اوج میرسد که در کنار مردم بایستد.
اندوه وداع، سنگین بود؛ اما این اندوه، حرکت را متوقف نکرد. گویی جامعه ورزش، مسابقهای دیگر را آغاز کرده بود؛ رقابتی که در آن هر کس تلاش میکرد سهم بیشتری از خدمت، همراهی و وفاداری را به نام خود ثبت کند. این بار، سکوهای افتخار از جنس مدال نبود؛ از جنس شرافت بود. جام قهرمانی نیز نه در دستان یک نفر، بلکه بر فراز سر ملتی قرار گرفت که عشق به ایران را در رفتار خود معنا کرد.
اکنون که آیین تشییع در قم، فصل تازهای از این بدرقه تاریخی را آغاز کرده است، نگاهها به مشهد مقدس دوخته شده؛ جایی که پنجشنبه، جامعه ورزش بار دیگر آماده خواهد بود تا در کنار مردم، حضوری باشکوه و مسئولانه را رقم بزند.
ورزش، همواره زبان حرکت بوده است. امروز نیز همین زبان، پیام خود را روشن بیان میکند؛ راه رهبر شهید، راه ساختن ایران با انسانهای توانمند، مسئول و امیدوار است. همان اندیشهای که سالها در شعار «ورزش قوی برای ایران قوی» معنا یافت و امروز بیش از همیشه، در رفتار جامعه ورزش تجلی پیدا کرده است.
شاید سالها بعد، در کنار همه افتخارات و مدالهای ورزش ایران، از این روزها نیز یاد شود؛ روزهایی که جامعه ورزش ثابت کرد ارزش بعضی میدانها، نه به نتیجه مسابقه، بلکه به شیوه حضور در آن است.
منبع وزارت ورزش و جوانان