باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک‌منش - زمانی که نوای چَمَری برای «آقای شهید ایران» در میدان شهدا طنین‌انداز شد، دیگر تنها یک موسیقی محلی نبود؛ صدای تاریخی یک قوم بود که قرن‌ها اندوه، وفاداری و دلدادگی خود را با همین نغمه روایت کرده‌اند. هر زخمه بر ساز، حکایت از داغی داشت که بر دل‌ها نشسته بود و هر نوا، مرثیه‌ای بود برای مردی که نامش در حافظه این سرزمین ماندگار خواهد ماند.

در اجتماع بزرگ مردمی عاشقان رهبر شهید، چَمَری به زبان مشترک سوگ تبدیل شد؛ زبانی که بی‌نیاز از ترجمه، اشک را بر گونه‌ها جاری کرد و دل‌ها را به هم پیوند زد. گویی این نغمه از دامنه‌های زاگرس برخاست تا در میدان شهدا، پیام وفاداری مردم لرستان را به گوش ایران برساند.

این اجرای آیینی، به همت اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان، جلوه‌ای از پیوند عمیق فرهنگ بومی با حماسه و مقاومت بود؛ پیوندی که نشان داد آیین‌های اصیل این سرزمین، همچنان زبان گویای عشق، ایثار و پاسداشت یاد شهیدان است.