باشگاه خبرنگاران جوان؛ مینا عظیمی - در تحولی که نشاندهنده شکاف فزاینده در درون جنبش محافظهکار در آمریکا است، تاکر کارلسون، چهره برجسته رسانهای محافظهکار قصد خود را برای مشارکت در تاسیس یک حزب سیاسی سوم اعلام کرد، اقدامی که پس از جدایی او از حزب جمهوریخواه و انتقاد شدیدش از دونالد ترامپ بر سر جنگ با ایران صورت گرفت.
این تحولات در زمانی رخ میدهد که عرصه سیاسی آمریکا شاهد افزایش قطببندی در درون دو حزب اصلی، در بحبوحه جنجالهای گسترده بر سر سیاست خارجی، رابطه با رژیم تروریستی اسرائیل و اولویتهای دولت آمریکا است.
در تحلیلی از صحنه سیاسی داغ آمریکا، تیم بالک در گزارشی که توسط نیویورک تایمز منتشر شد، از یک تغییر اساسی در حرفه تاکر کارلسون پس از اعلام رسمی طرحش برای مشارکت در ایجاد یک حزب سیاسی سوم پس از جدایی نهاییاش از حزب جمهوریخواه، پرده برداشت.
کارلسون که به مدت سه دهه و نیم مدافع سرسخت دیدگاههای محافظهکارانه و متحد نزدیک ترامپ بود، در مصاحبهای طولانی تایید کرد که رابطهاش با رئیسجمهور و حزبش بر سر جنگ با ایران کاملا از هم پاشیده است.
نیویورک تایمز به نقل از او نوشت که حزب جمهوریخواه فعلی کاملا از اصول «اول آمریکا» منحرف شده و سیاستهایی را اتخاذ کرده است که منعکسکننده آرمانهای شهروند عادی آمریکایی نیست. بنابراین، به نظر او، آمریکا به یک پروژه سیاسی جدید نیاز دارد که صادقانه به دنبال دستیابی به آنچه در خدمت منافع کشور است، به دور از قطببندی سنتی بین جمهوریخواهان و دموکراتها باشد.
به نوشته این روزنامه، اعلامیه کارلسون در زمانی منتشر شد که دو حزب اصلی دچار آشفتگی داخلی هستند؛ حزب دموکرات به دلیل حمایت سران خود از رژیم تروریستی اسرائیل و جنگ در نوار غزه، با فشار جناح چپ خود روبهرو است.
در مورد حزب جمهوریخواه، کارلسون معتقد است که این حزب در نتیجه نحوه برخورد ترامپ با جنگ علیه ایران، از اختلافات فزایندهای رنج میبرد، جنگی که چندین چهره برجسته در جنبش «اول آمریکا» آن را عدول از وعدههای انتخاباتی ترامپ در طول مبارزات انتخاباتی خود مبنی بر اجتناب از دخالت در درگیریهای خارجی دانستند.
کارلسون توضیح داد که حزبی که او آرزوی کمک به ساختن آن را دارد باید بر مسائل داخلی تمرکز کند و استدلال کرد که هیچ تفاوت واقعی بین احزاب جمهوریخواه و دموکرات در مورد مسائل جنگ، بودجه و سیاست خارجی وجود ندارد.
این چهره رسانهای محافظهکار همچنین ایدههایی را مطرح کرد که به باور او باید اساس پروژه سیاسی جدید را تشکیل دهند، که مهمترین آنها توقف کامل مهاجرت است.
او این را با این جمله توجیه کرد که بازار کار آمریکا با چالشهای فزایندهای، به ویژه با گسترش استفاده از هوش مصنوعی، روبهرو است؛ دیدگاهی که نیویورک تایمز به آن اشاره کرد، با ارزیابیهای تعداد زیادی از اقتصاددانان که مهاجرت را به افزایش نرخ بیکاری، آنطور که کارلسون میگوید، مرتبط نمیدانند، در تضاد است.
به گفته نیویورک تایمز با وجود این تعهد آشکار برای تاسیس حزب جدید، کارلسون مراقب بود که هرگونه جاهطلبی شخصی برای نامزدی در مناصب سیاسی یا ورود به انتخابات ریاست جمهوری را انکار کند و تاکید کرد که خود را رقیب ترامپ برای قدرت نمیبیند، بلکه نقش او محدود به ارائه دانش و حمایت نهادی برای ساخت این جایگزین است.
روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی به قلم جی. الیور کانروی، تایید کرد که موضع جدید کارلسون نشان دهنده امتداد مسیری است که در آن انتقاد او از دولت ترامپ از زمان آغاز جنگ با ایران تشدید شده است، زیرا او در ماههای اخیر از حمایت قبلی خود از رئیس جمهور ابراز پشیمانی کرده است.
او همچنین اعلام کرد که در انتخابات میان دورهای کنگره که نوامبر آینده برگزار میشود، از هیچ یک از احزاب جمهوریخواه یا دموکرات حمایت نخواهد کرد.
گاردین خاطرنشان کرد که این روزنامهنگار محافظهکار معتقد است که سیاستهای احزاب دموکرات و جمهوریخواه در مورد مسائل جنگ و بودجه «کاملا یکسان» است، که از نظر او، دولت آمریکا را به چیزی شبیه به یک دولت تکحزبی در لباس دموکراسی تبدیل میکند، که مستلزم برچیدن این هژمونی دوگانه است.
این روزنامه خاطرنشان کرد که کارلسون گزارش داده بود که قبل از اینکه روابطشان از آن زمان به بعد تیره شود، سعی کرده بود با ترامپ در مورد مداخله در ایران صحبت کند.
کارلسون تنها صدایی نبود که علیه نظام سنتی جمهوریخواه اعلام شورش کرد؛ اوون اسکات، نویسنده معروف نیز در گزارش خود برای روزنامه انگلیسی ایندیپندنت، جنبشی موازی را به رهبری نماینده سابق و جنجالی، مارجوری تیلور گرین، افشا کرد.
گرین در مصاحبهای با پیرس مورگان، گوینده و روزنامهنگار تایید کرد که در حال انجام مذاکرات جدی و فشرده با چهرههای برجسته برای راهاندازی یک حزب سیاسی است که واقعا بر منافع صرفا آمریکایی تمرکز کند.
او حزب جمهوریخواه فعلی را نمایندهی دستور کار «آمریکا بالاخره» توصیف و خاطرنشان کرد که اتحاد گروهی از رهبرانی که علیه سیستم موجود مبارزه کردهاند، میتواند منجر به ایجاد یک نهاد سیاسی شود که احزاب جدی را از هر دو جناح راست و چپ جذب کند.
از منظری وسیعتر، تحلیلگرانی مانند رولند اولیفانت و ونتیا رنی، در روزنامه تلگراف، به این بحران پرداختند و آن را به عنوان یک «جنگ داخلی ایدئولوژیک» توصیف کردند که همزمان با آماده شدن کشور برای جشن روز استقلال، در درون جناح راست آمریکا فوران کرد.
این گزارش به بررسی تضاد شدید بین جنبش نومحافظهکاران، به نمایندگی جان بولتون، مشاور سابق امنیت ملی، که معتقد است واشنگتن جنگ با ایران را خیلی زود متوقف کرده و خواستار از سرگیری عملیات نظامی برای محافظت از رژیم تروریستی اسرائیل است، و جنبش «آمریکا اول»، به نمایندگی کرت میلز، مدیر اجرایی مجله «امریکن کانسروتیو»، میپردازد.
به نوشته این روزنامه، میلز جنگ اخیر را «خیانت» به پایگاه انتخاباتی ترامپ و وعدههای او دانست و دولت را متهم کرد که درگیری نظامی را کاملا بر اساس خواستههای بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم تروریستی اسرائیل و نه منافع مستقیم آمریکا، به راه انداخته است.
این اختلاف عمیق همچنین توسط جفری کاپاسرویس، مدیر مطالعات سیاسی در موسسه نیسکانن در واشنگتن، در مقالهای که در روزنامه گاردین منتشر شد، تایید شد.
کاپاسرویس توضیح داد که تاکر کارلسون و متحدانش نماینده جناح ملیگرای انزواطلب هستند که معتقدند حزب جمهوریخواه نتوانسته از میراث جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور پیشین آمریکا که این کشور را به سمت حمله به عراق سوق داد، فاصله بگیرد.
نویسنده خاطرنشان کرد که حملات این جریان انزواطلب عمدتا بر روابط آمریکا و رژیم تروریستی اسرائیل و جریانهای مهاجرتی و همچنین گرایش روزافزون کارلسون به گفتمان ملیگرایی مسیحی به عنوان چارچوبی اخلاقی برای سیاست و تکیه او بر غریزه و شهود در تصمیمگیریهای سیاسی خود به جای محاسبات استراتژیک قبلی متمرکز است.
گزارشهای این روزنامهها نشان میدهد که اختلاف دیگر فقط بر سر ترامپ نیست، بلکه بر سر هویت خود جنبش محافظهکار آمریکایی است و اینکه آیا به اتخاذ سیاست خارجی مبتنی بر مداخله نظامی و اتحادهای سنتی ادامه خواهد داد یا به سمت رویکردی انزواطلبانهتر حرکت خواهد کرد که مسائل اقتصادی، اجتماعی و مهاجرتی را در اولویتهای اصلی قرار میدهد.
در این زمینه، اقدامات تاکر کارلسون و مارجوری تیلور گرین به عنوان نشانهای از بحثهای فزاینده در درون جناح راست آمریکا در مورد آینده حزب جمهوریخواه و محدودیتهای توانایی آن برای مهار جریانهای رقیب تلقی میشود، حتی اگر ایده تاسیس یک حزب سوم در این مرحله بیشتر به یک جاهطلبی سیاسی نزدیک باشد تا یک پروژه تمامعیار.
منبع: الجزیره