باشگاه خبرنگاران جوان؛ نفیسه خلیلی - مراسم وداع و تشییع پیکر زنده‌یاد بهروز رضوی، گوینده و هنرمند پیشکسوت رادیو با حضور خانواده، مدیران، هنرمندان، اهالی رسانه و دوستداران وی در محوطه مسجد بلال سازمان صداوسیما برگزار شد. 

این مراسم تا ساعت ۱۰:۳۰ ادامه داشت و بعد از آن پیکر زنده‌یاد رضوی برای خاکسپاری به بهشت‌زهرا منتقل شد.

فرهنگ جولایی، پیشکسوت رادیو و از نزدیکان بهروز رضوی به عنوان اولین سخنران پای تریبون آمد و از رفیق صمیمی خود گفت. 

جولایی گفت: صحبت راجع به رفیق ۵۰ ساله‌ام بسیار سخت است. متاسفانه من بهترین و صمیمی‌ترین دوستم را از دست دادم. یکی از ویژگی‌های زنده‌یاد رضوی صدای منحصر به فرد او بود. زنده‌یاد رضوی تبحر خاصی در حوزه فرهنگ داشت و انسان حرفه‌ای و توانمندی بود.

در ادامه عذرا وکیلی، گوینده پیشکسوت رادیو گفت: مرگ را گزیری که هیچ‌اش گزیری نیست و این قانونی است برای همه آفریدگان، اما هستند کسانی که وقتی می‌روند انسان زیر لب می‌گوید حیف و صد حیف. بهروز رضوی از آن جمله کسانی بود که واقعا حیف شد. صدای گرم و صمیمی او همیشه باقی خواهد ماند.

وکیلی ادامه داد: آشنایی من با ایشان به ۳۷ سال پیش بر می‌گردد. زمانی که به عنوان تهیه‌کننده در میدان ارگ مشغول به کار بودم. صدای گرم او باعث می‌شد کار من جلوه بهتری پیدا کند. زنده‌یاد رضوی آنقدر متواضع بود، که هر زمان گویندگان جوان در اجرای شعر به مشکل می‌خوردند، با صبر و حوصله آن‌ها را راهنمایی می‌کرد. باید گفت که خوشبختانه صدای این عزیزان در جعبه جادویی رادیو برای اکنون و آیندگان در دسترس است. 

داوود حیدری مجری، بازیگر، نقاش و خوشنویس از ابعاد دیگر شخصیتی زنده‌یاد رضوی گفت و خاطرنشان کرد: بهروز رضوی فقط یک صدا و یک گوینده نبود؛ او نقاش بود، موسیقی را می‌شناخت، خواننده و نوازنده بود. او صبور و آرام بود. در کلاس‌های تدریس فن بیان آرام و صبور و مهربان بود. کم حرف می‌زد، ولی دریایی از واژگان بود. من معتقدم هرکس از خود اثری برجای بگذارد، مانا خواهد بود. او همچنان در طول تاریخ با ما خواهد ماند و صدای او را بارها و بارها شنیده خواهد شد.

عباس سجادی، مجری تلویزیون زنده‌یاد رضوی را فرهنگ‌پژوه خواند و بیان کرد: مرگ به بعضی از اسم‌ها نمی‌آید، ولی حقیقتی کتمان‌ناپذیر است. باید گفت که تنها صداست که می‌ماند. زنده‌یاد رضوی یک ادیب و فرهنگ‌پژوه بود. او به متن‌هایی که می‌خواند، هویت می‌داد؛ هرچند هر متنی را هم نمی‌خواند. ما در گویندگی بهروز فقط یک صدای قشنگ نمی‌بینیم. پشت این صدا یک فرهنگ نهفته بود. 

راما رضوی، پسر زنده‌یاد رضوی با بیان اینکه پدرم! آقای پدر، عالیجناب بهروز رضوی فقط پدر نبود، بلکه تکیه‌گاه محکم و الگوی زندگی بود، خاطرنشان کرد: ما از ایشان سخت‌کوشی و احترام به دیگران را آموختیم. امیدواریم بتوانیم منش ایشان را ادامه دهیم. 

پیمان جبلی، رئیس رسانه ملی ضمن عرض تسلیت به خانواده زنده‌یاد رضوی، از ماندگاری و جاودانگی این صدای مانای رادیو گفت و بیان کرد: در شبِ اول محرم و عزای سیدالشهدا (ع) این استاد ارجمند و صدای جاویدان به رحمت خدا رفت و به ان‌شاء‌الله به قافله حضرت سیدالشهدا (ع) ملحق شود. 

جبلی ادامه داد: ما در این چند سال بزرگواران زیادی را از دست دادیم. بزرگوارانی که هر کدام تاریخ رسانه را، تاریخ رادیو را، تاریخ سازمان بزرگ فرهنگی را طی ده‌ها خلق کردند و خاطرات زیادی را برای ما برجای گذاشتند. امثال زنده‌یاد رضوی فقط استادِ نبود، ایشان بخشی از تاریخ رسانه ملی را شکل داد. درگذشتِ اساتیدی همچون زنده‌یاد منوچهری، طهماسب، اسکویی و رضوی ضایعه بزرگ و جبران‌ناپذیری را در رادیو برجای گذاشت. اینجاست که باید بیشتر از اساتید پیشکسوت بهره‌مند شویم.

رئیس رسانه ملی با تاکید بر اینکه ما در رسانه فقط با صدا و تصویر حرکت نمی‌کنیم، افزود: اگر قرار بود مبنای حرکت ما دو عنصر صدا و تصویر باشد، این حماسه‌های بزرگ آفریده نمی‌شد. صداوسیما عبارت است از: عناصری برای انتقال پیام در قالب صدا و تصویر که همراه با عشق، باور، ایمان و شجاعت است. نمونه روشن این ادعا ساختمان شیشه‌ای است که در آستانه سالگرد آن قرار داریم. شجاعت همکارانمان در حوزه صداوسیما در این حادثه درس‌آموز بود. ما در رسانه ملی اسیر صدا و تصویر نیستیم، ما در رسانه ملی از صدا و تصویر را برای انتقال باور و ایمان و فرهنگ و تمدن و عشق به کشور و دستیابی به هدف استفاده می‌کنیم. صدای استاد رضوی در میان ما ماندگار خواهد ماند، اما بالاتر از صدا، صدای حقیقت است، که همیشه باقی خواهد ماند. یادِ استاد رضوی همیشه برای ما ماندنی و محترم است.