باشگاه خبرنگاران جوان؛ مینا عظیمی - اسناد محرمانه فاش می‌کنند که وزارت جنگ آمریکا موسوم به پنتاگون در دهه ۱۹۵۰ آزمایش‌های مخفیانه‌ای را با استفاده از دسته‌های پشه‌های ناقل بیماری به عنوان سلاح‌های بیولوژیکی به عنوان بخشی از یک برنامه نظامی انجام داده است.

بر اساس این گزارش که در سال ۱۹۷۷ از حالت محرمانه خارج شد، «پروژه Bellweather» آزمایش‌های میدانی را برای مطالعه توانایی پشه‌ها در گزش انسان در شرایط گرم بیابانی انجام داد، با هدف ارزیابی امکان استفاده از آنها علیه نیرو‌های دشمن یا مناطق پرجمعیت.

محققان از پشه تب زرد استفاده کردند که بیماری‌هایی مانند تب دنگی و تب زرد را منتقل می‌کند. در این گزارش آمریکایی آمده است که «استفاده عمدی از ناقلین بندپای آلوده، پتانسیل استراتژیک بالایی دارد.»

در سال ۱۹۵۵، ارتش آمریکا در عملیاتی به نام «دراپ کیک» ۳۰۰۰۰۰ پشه آلوده به تب زرد را بر فراز محله سیاه‌پوست‌نشین ساوانا، جورجیا، رها کرد. آزمایش‌ها ثابت کرد که این پشه‌ها می‌توانند از رهاسازی هوایی جان سالم به در ببرند و به اهداف انسانی خود برسند.

در سال ۱۹۶۰، گزارشی از پنتاگون فاش کرد که دانشمندان ۵۲ آزمایش زنده با حضور سربازان آمریکایی که داوطلب شده بودند توسط پشه‌ها در یک محیط بیابانی در یوتا گزیده شوند، انجام داده‌اند و نتایج نشان داد که پشه‌ها حتی در دمای زیر ۱۵.۵ درجه سانتیگراد نیز قادر به نیش زدن هستند.

یک مجله چاپ شوروی در سال ۱۹۸۲ گزارشی منتشر کرد که در آن آمریکا به پرورش «پشه‌های قاتل» متهم شده بود، اما آن زمان سازمان سیا این گزارش را «تبلیغات مضحک شوروی» توصیف کرد.

این اسناد به ادعا‌های دیگر در مورد پروژه‌های مخفی که از کنه‌ها برای انتقال بیماری‌ها استفاده می‌کردند، اعتبار می‌بخشد. دکتر رابرت مالون معتقد است که تجزیه و تحلیل او از اسناد دولتی، شیوع بیماری لایم را به آزمایش‌های گذشته آژانس که در آن بیش از ۲۸۲۰۰۰ کنه رادیواکتیو در ویرجینیا رها شده بودند، مرتبط می‌کند و استدلال می‌کند که این تحقیق بخشی از یک برنامه بزرگتر سلاح‌های بیولوژیکی معروف به "پروژه ۱۱۲" بوده است.

دانشمندان خاطرنشان کرده‌اند که فناوری فعلی امکان آلوده کردن کنه‌ها به ویروس‌های خاص را فراهم می‌کند، اما معتقدند که هنوز هیچ راه آسان و مؤثری برای راه‌اندازی یک کمپین عفونت در مقیاس بزرگ در سراسر یک کشور وجود ندارد.

منبع: آر تی