باشگاه خبرنگاران جوان؛ نفیسه خلیلی - مسعود ملکی، تهیه‌کننده مینی سریال «در و تخته» با اعلام این خبر که طبق درخواست مدیران سازمان، طرح فصل دوم این سریال در حال نگارش است، گفت: البته تا زمانی که کار ضبط شروع نشود و با عوامل قرارداد بسته نشود، نمی‌توان با قطعیت سخن گفت. فکر می‌کنم در تابستان وضعیت نهایی سریال مشخص شود.

ملکی ادامه داد: تصور می‌کنم فصل دوم «در و تخته» به سمت بعد از ازدواج، تولد فرزند و چالش‌های بعد از ازدواج حرکت کند. بنا داریم بازیگران اصلی سریال را به همراه خانواده‌هایشان حفظ کنیم. 

این تهیه‌کننده با بیان اینکه فیلمنامه «در و تخته» از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ طول کشید، افزود: نسخه اولیه این فیلمنامه را آقای امانی، کارگردان نوشته بود، که به صورت تله فیلم بود. فیلمنامه بعد از خواندن مورد پسندمان واقع شد و تصمیم گرفتیم آن را سینمایی کنیم. حدود یکسال زمان صرف شد، تا اثر سینمایی ساخته شود. اما از آنجایی که نسخه سینمایی راضی‌کننده نبود، به سراغ ساخت مینی سریال آن رفتیم. بعد از آن، حدود یکسال و چند ماه روی مینی سریال آن کار کردیم، که در نهایت فیلمنامه نهایی آماده شد. 

وی در پاسخ به این پرسش که به‌نظر شما سهم اصلی طنز سریال به دوش بازیگران اصلی بود، یا فیلمنامه سریال؟ توضیح داد: علاوه‌بر حضور بازیگران که توانستند به خوبی در سریال نقش‌آفرینی کنند، فیلمنامه نیز در نوع خود ویژه بود. شما به سریال‌های طنز دیگر هم نگاه کنید می‌بینید با وجود نقش‌آفرینی همین بازیگران، اما به دلیل متن ضعیف اثر آنطور که باید دیده نمی‌شود. برای نمونه، در سریال «صفا با خانواده» با وجود اینکه بازیگران درجه یک حضور دارند، اما متن نپخته و ایراد‌دار باعث می‌شود بازیگران خوب نتوانند سریال را دیدنی کنند. بنابراین، اولین نکته متن خوب است، که حضور بازیگران نیز سبب می‌شود کار تکمیل شود.

ملکی با تاکید بر اینکه مینی سریال «در و تخته» متن شسته رفته‌ای دارد، که آب‌بندی در آن نیست، افزود: شما نمی‌توانید یک سکانس اضافه در آن پیدا کنید. چون در مرحله تولید، سکانس‌های اضافی را حذف کرده‌ایم. بنابراین، زیاده‌گویی نکرده‌ایم و آب در کار نبستیم. این سریال یک طنز دینی دارد و ویژگی مهمش در این است که در جهان دینی نفس می‌کشد. برای اولین‌بار است که می‌بینید به یک حکم دینی در یک سریال ارج نهاده می‌شود و مسخره و توهین نمی‌شود. بنابراین، نه‌تنها به ازدواج ارج نهاده می‌شود، بلکه تبدیل به موتور قصه می‌شود و آن را توسعه می‌دهد. این اتفاق ویژه‌ای است که جهان متن ما را شکل داده است. به‌نظرم این جهان برگ برنده این متن است.

تهیه‌کننده «در و تخته» ادامه داد: پرداخت به مسائل دینی از گذشته دغدغه ما بوده است. نه‌تنها در مسئله نماز بلکه در سایر مسائل دینی نیز توجه ویژه‌ای داشته‌ایم. بنابراین، این دغدغه از سوی ما وجود داشت تا بگوییم که جهان دینی ظرفیت‌های دراماتیک، شیرین و طنز دارد.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا فقط خانواده‌ها در قبال فرهنگ‌سازی ازدواج جوانان مسئول‌اند؟ آیا دولت و حاکمیت وظایفی در این راستا ندارند؟ تصریح کرد: ما می‌خواهیم بگوییم دالِ مرکزی خانواده است. اگرچه دولت نیز وظایفی در این راستا دارد، ولی خانواده در این میان نقش پررنگ‌تری به عهده دارد. حتی در برهه‌هایی دولت‌ها نیز پای کار ازدواج و فرزندآوری جوانان بودند، ولی، چون شرطِ لازم در خانواده مهیا نشده، این حمایت‌ها کارساز نبوده است. در سریال «در و تخته» نیز خانواده ناگهان در برهه‌ای قرار می‌گیرد، که در شرایط اضطرار است و بدون ملاحظات بیرونی بچه‌ها را به عقد هم در می‌آورند.