باشگاه خبرنگاران جوان؛ محمد امیرحسینی - فیلم «آواتار: آتش و خاکستر» اثر جیمز کامرون به ابزاری برای تبلیغ ارتش آمریکا تبدیل شده و رونمایی از سنتکام در این فیلم پرفروش گواه این امر است.

حضور سنتکام در قسمت سوم فیلم «آواتار: آتش و خاکستر» نشان از نقش مهم آن در ساختار نظامی آمریکا دارد البته حضور سنتکام در فیلمی که آمریکا آشکارا به‌دنبال تجاوز به سرزمین پاندورا یا همان دنیای مردمانی است که هیچ خطری برای آنها ندارند و فقط برای غارت آن رفته‌اند بیشتر به یک ضدتبلیغ تبدیل شده گرچه حضور سنتکام در این فیلم نشان از ترسیم دنیایی بدوی در خاورمیانه و جنگ مظاهر تمدن با موجوداتی عجیب‌وغریب دارد که زندگی بدوی آنها نشانی از تمدن غرب ندارد.

به راستی تلاقی اکران قسمت سوم آواتار با حمله به ایران و حضور سنتکام در این فیلم پرهزینه و پر زرق و برق به‌ کارگردانی جیمز کامرون آیا مدل شبیه‌سازی شده برای حمله به ایران نیست؟، دلیل این ادعا این است که محدوده فعالیت سنتکام در منطقه خاورمیانه، شرق آفریقا و آسیای مرکزی است و دلیل دیگری برای نقش‌آفرینی سنتکام در فیلم آواتار وجود ندارد.

فیلم آواتار تداعی‌کننده وحشی‌گری سفیدپوست‌ها علیه سرخپوست‌ها در زمان تصاحب سرزمین بومیان است چراکه فرماندهان سنتکام در این فیلم مردمان غول‌پیکر و آبی‌رنگ سرزمین پاندورا را وحشی می‌نامند و به وضوح برای تصاحب معادن آن ازجمله «آنابتانیوم» که به‌عنوان یک سنگ معدنی با ارزش در فیلم معرفی می‌شود، تلاش می‌کنند. این اقدام نظامیان آمریکایی در این فیلم به مانند غارت منابع طلای بومیان در غرب وحشی است همچنین حضور سنتکام در فیلم آواتار موید تلاش یانکی‌ها برای غارت نفت است و این غارتگری بارها در اظهارات دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا شنیده شده؛ همان‌طور که نفت ونزوئلا را به‌طور علنی غارت کردند و منابع نفتی کشورهای عربی خلیج فارس را در اختیار دارند، اما در خلیج فارس فقط یک کشور است که آمریکا برروی نفت آن تسلط ندارد که با برپایی دو جنگ ۱۲ روزه و چهل روزه سعی در ساقط کردن نظام سیاسی آن و دسترسی به منابع نفتش را داشت.

داستانی که در هر سه قسمت آواتار تکرار شده این است که نظامیان آمریکایی تحت قالب سنتکام به‌دنبال تصرف پاندورا و کشتن ناوی‌ها همان موجودات بومی غول‌پیکر هستند تا سنگ ارزشمند آنابتانیوم را تصاحب کنند البته در فیلم داستان‌های فرعی دیگری که مثلا داستان اصلی فیلم است مطرح می‌شود مثل ماجرای جیک سالی و سرهنگ کواریچ که کل فیلم ذیل تعقیب و گریزها و جنگ‌های آنها تعریف می‌شود، اما داستان اصلی آن غارت منابع و نابودی یک تمدن است.

ناوی‌ها در فیلم آواتار افراد متمدنی هستند، اما از نظر بنیه دفاعی بسیار ضعیف‌تر از ارتش آمریکا هستند؛ دقیقا شبیه جنگ‌ آمریکا و اسرائیل با ایران که در آن ایران با سابقه تمدنی هفت هزار ساله در برابر آمریکای ۲۵۰ ساله و اسرائیل ۷۸ ساله ایستاده، اما با اینکه در فرهنگ و تمدن با ایران قابل قیاس نیستند، اما برتری قدرت تسلیحاتی آنها در برابر ایران همان دنیای آواتار را ترسیم کرده و دست‌مایه کارگردان قلدر آمریکایی یعنی جیمز کامرون برای ساخت فیلمی شده که پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینماست و قرار است دو قسمت دیگر از آن هم ساخته شود.

سابقه پیش‌بینی آینده توسط جیمز کامرون از فیلم ترمیناتور ۲ مطرح است جایی که یک ربات به نام T۱۰۰۰ با بازی رابرت پاتریک به مردم معرفی می‌شود. رباتی با بدن مثل جیوه که قابلیت تبدیل‌شوندگی برای عبور از موانع را دارد. جالب است بدانید دانشمندان در سال ۲۰۲۳ موفق به ساخت این ربات شدند.

فیلم آواتار جیمز کامرون که اولین قسمت آن در سال ۲۰۰۹ اکران شد گویای اتفاقات امروز در خاورمیانه است و با رونمایی از سنتکام در این فیلم از فاز پیش‌بینی به فاز عملگرایی رسیده و بی‌نتیجه ماندن داستان نهایی فیلم درواقع فرسایشی شدن جنگ آمریکا با ایران و نبود صلح در درازمدت را ترسیم کرده است.

برای اولین‌بار نیست که آمریکا برای پیشبرد اهدافش از سینما کمک می‌گیرد، اما استفاده از سنتکام برای مقابله با دنیایی که در فیلم اسم آن را پاندورا گذاشته‌اند نشان از قلمداد کردن مواجهه خیر و شر است چون در افسانه‌های یونانی، جعبه پاندورا حاوی بلاها و شوربختی‌های ناشناخته بشریت بود و استفاده از نام پاندورا برای این است که تمام بدبختی‌های دنیا را در این منطقه نشان دهند چراکه خاورمیانه در سال‌های گذشته درگیر جنگ‌های متعددی بوده، اما آمریکایی‌ها بدون اینکه بخواهند خود را عامل مصیبت‌های منطقه معرفی کنند با طرح داستان‌های گمراه‌کننده ذهن مخاطب را با صنعت سینما در اختیار می‌گیرند تا اقدامات خود را موجه جلوه دهند.