با بررسی تاریخچه‌ی بیماری‌های واگیردار می‌توان به این نتیجه رسید که دریا‌ها هنوز هم محل مناسبی برای همه‌گیری یک ویروس هستند.

باشگاه خبرنگاران جوان؛ مینا عظیمی - در مقاله‌ای تحلیلی که در روزنامه‌ی Le Nouvel Obs منتشر شده است، مورخ فرانسوا دریمو بررسی می‌کند که چگونه بحران کشتی کروز MV Hondius یک سوال قدیمی را که جهان فکر می‌کرد بر آن غلبه کرده است، دوباره مطرح کرد: آیا دریا‌ها هنوز هم فضای ایده‌آلی برای شیوع بیماری‌های همه‌گیر هستند؟

پس از ثبت موارد مرگ و میر و موارد مشکوک به هانتاویروس، کشتی خود را در وسط اقیانوس منزوی یافت، در حالی که برخی از بنادر از ترس شیوع عفونت از پذیرش آن خودداری کردند.

این وضعیت، کلیشه‌هایی را به ذهن متبادر کرده است که جهان گمان می‌کرد با داستان‌های «طاعون مارسی» و معادن قرن هجدهم برای مبتلایان به وبا و سایر بیماری‌های همه‌گیر در شهر‌های ساحلی دفن شده‌اند.

دریمو معتقد است آنچه امروز اتفاق می‌افتد یک استثنا نیست، بلکه امتداد تاریخ طولانی بحران‌های سلامت دریایی است و او به عنوان مثال کشتی «گراند سن آنتوان» را ذکر می‌کند که طاعون را در سال ۱۷۲۰ به مارسی آورد.

این طاعون با بازگشت از خاور نزدیک به گراند سن آنتوان رسید و در ماه‌های بعد، عمدتاً به دلیل تأخیر در اجرای اقدامات بهداشتی لازم، شهر را ویران کرد.

این وضعیت همچنین با بحران کشتی کروز دایموند پرنسس در سال ۲۰۲۰ مقایسه می‌شود، زمانی که به نمادی جهانی از ناتوانی سیستم‌های بهداشتی در مقابله با ویروس کرونا در مراحل اولیه آن تبدیل شد.

این کشتی در آغاز همه‌گیری کووید-۱۹ با ۳۶۰۰ مسافر در سواحل ژاپن دچار سانحه شد و نشان داد که کشتی‌های مدرن چقدر در برابر بیماری‌های عفونی آسیب‌پذیر هستند.

این مقاله توضیح می‌دهد که دریا در مقابله با بیماری‌ها، ویژگی‌های متفاوتی نسبت به خشکی دارد. در گذشته، سفر‌های دریایی طولانی هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشید و کشتی‌ها را به محیط‌های بسته‌ای تبدیل می‌کرد که امکان بروز علائم بیماری را در طول سفر فراهم می‌کرد.

به همین دلیل است که سیستم‌های قرنطینه دریایی خیلی زود پدیدار شدند و حضور پزشک در کشتی‌ها از اواسط قرن نوزدهم اجباری شد و مناطقی برای جداسازی و نظارت بر مسافران تعیین گردید.

بنادر بزرگ همچنین سیستم‌های بهداشتی پیشرفته‌ای را برای نظارت بر کشتی‌های ورودی، به ویژه با افزایش مهاجرت و تجارت جهانی، توسعه داده‌اند.

یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های این امر، مرکز جزیره الیس در آمریکا است که در آن میلیون‌ها مهاجر اروپایی قبل از اجازه ورود، تحت معاینات کامل پزشکی قرار گرفتند.

طبق این تحلیل، پروتکل‌هایی که از سال ۱۸۹۲ به بعد در این جزیره وضع شدند و امکان کنترل مهاجران اروپایی وارد شده به آمریکا را فراهم کردند، از همین منطق سرچشمه می‌گرفتند.

منبع: الجزیره

اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
captcha
آخرین اخبار