زندگی با زخمها؛ چهره انسانی جنگ رمضان در دل لرستان
جنگ رمضان، یکی از عملیاتهای مهم دوران دفاع ایران بوده است؛ عملیاتی که در اسفندماه آغاز شد و در بسیاری از استانهای کشور، از جمله لرستان، ردّی عمیق در حافظه جمعی مردم بر جای گذاشت.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - اگرچه فاصله زمانی زیادی از جنگ رمضان نگذشته، اما زخمهای جنگ برای تعداد زیادی از مجروحین همچنان زنده است؛ زخمهایی که گاه تأثیرشان نه تنها بر جسم، که بر مسیر زندگی، خانواده و حتی فرهنگ یک منطقه نقش تعیینکننده داشته است.
سپری از مردم عادی
در لرستان، حضور داوطلبان در میدان و خیابان بیشتر از دل سنتهای دیرینه مردمان این دیار میآمد؛ سنتهایی، چون غیرت قبیلهای، روحیه جمعی، و احساسی که مردم منطقه در طول تاریخ نسبت به دفاع از سرزمین داشتهاند. بسیاری از مجروحین عملیات رمضان از همین طبقات عادی جامعه بودند: کشاورز، کارگر، دانشآموز، معلم و جوانانی که شاید رؤیاهایشان از جنگ بزرگتر بود.
مراجعه ۲۸۳۸ مجروح جنگی به مراکز درمانی استان لرستان
رئیس دانشگاه علوم پزشکی لرستان پیش از این از انجام ۱۷۸۲ مورد عمل جراحی در مراکز درمانی استان برای مجروحین در طی جنگ رمضان خبر داد.
دکتر جلال الدین امیری بیست و نهم فروردین ماه عنوان کرد: از مجموع ۱۷۱۸۸ اعمال جراحی انجام شده در این ایام، ۱۷۸۲ مورد مربوط به مجروحین جنگ تحمیلی سوم بوده است.
وی ادامه داد: در این مدت عمل جراحی ۳۴۹ مجروح جنگی در شرایط بستری و ۱۴۳۳ مجروح در شرایط سرپایی انجام شده است.
رئیس دانشگاه تصریح کرد: در ایام جنگ رمضان تعداد ۲۸۳۸ مجروح جنگی به مراکز درمانی استان لرستان مراجعه کردهاند که تعداد ۲۶۶۹ مورد در مراکز دولتی و ۱۶۹ مورد در مراکز خصوصی پذیرش شدهاند.
دکتر امیری با تمجید از خدمات بی شائبه و جهادی کادر درمان در این جنگ تحمیلی، ابراز کرد: در ایام جنگ رمضان نه تنها خدشهای به خدمات در تمامی مراکز خدمات دهنده دانشگاه علوم پزشکی به ویژه مراکز درمانی وارد نشد، بلکه پرسنل خدوم حوزهی سلامت استان با عزم بیشتر خدمات خود را ارائه کردند.
وی افزود: در این ایام پزشکان با توان مضاعف در صحنهی خدمت حضور داشتند به گونهای که ۱۷۳۳۹۶ ویزیت بیماران انجام شد که از این بین ۲۱۴۷۸ مورد را پزشکان متخصص انجام دادند.
در ایام جنگ رمضان ۴۳۶۵۳ مورد مراجعه به مراکز درمانی انجام شده است که ۲۰۰۷۳ مورد منجر به بستری و ۲۳۵۸۰ مورد به صورت سرپایی درمان شدند.
چهره انسانی مجروحیت برخلاف بسیاری از روایتهای رسمی
آنچه در زندگی مجروحین جنگ رمضان در لرستان برجسته است، «ادامه زندگی با زخمها» ست.
برخی جانبازان این عملیات با قطع و نقص عضو، و بسیاری با جراحات روانی روبه رو شدهاند.این زندگیها فقط «تاریخ» نیستند؛ تداوم رنج و مقاومتاند.
در شهرهای لرستان مثل خرمآباد، بروجرد، دورود، الیگودرز و کوهدشت، هنوز محلههایی هستند که یاد جانبازان عملیات رمضان در آنها زنده خواهند ماند. گاهی یک مغازه کوچک، گاهی یک کوچه، یا حتی یک نیمکت همسایهدار میان سالمندان محله، تبدیل به نقاط یادآوری ناخودآگاه شدهاند.
این یادآوریها بیشتر از آنکه رنگی سیاسی داشته باشد، نوعی وفاداری جمعی است: وفاداری به چیزی که مردم آن را «سختیِ بیادعا» مینامند.
مجروحین جنگ رمضان در لرستان، تنها بخشی از تاریخ جنگ نیستند؛ آنها بخشی از هویت فرهنگی و اجتماعی منطقهاند.
آنها یادآور این واقعیتاند که سرگذشت انسانهای عادی گاهی مهمتر از روایتهای رسمی است؛ زیرا در دل همین زندگیهاست که معنای واقعی مقاومت، تحمل و استمرار شکل میگیرد.
