باشگاه خبرنگاران جوان - روزی که دو قلب مهربان «سجاد چرخنده» و «هوشنگ ترک علیا» در مسیر خدمت خاموش شدند.
انسانهایی که واژهی «نجات» را با عمل خود معنا کردند.
مردانی که هر بار آژیر امید را به صدا درمی آوردند و بی هیچ چشم داشتی در سختترین لحظات کنار مردم ایستادند.
در حادثهای تلخ و در حملات هوایی آمریکایی-صهیونی، هنگامی که برای کمک و نجات جان دیگران شتافته بودند، بالهای مهربانی شان شکست و نشان خدمت را با خون خود امضا کردند.
پایگاهها و آمبولانسها شاید ساخته شوند.
اما جای خالی انسانهایی با ایمان، شجاعت و روح بزرگ آنان هرگز پر نمیشود.
یادشان نه فقط در میان خانواده و همکاران.
که در حافظهی جمعی مردمی میماند
که بارها آرامش شان را مدیون تلاش بی وقفهی همین فرشتگان سفید پوش بودند.
روحشان در آرامش. راهشان جاری و چراغ خدمتشان همیشه فروزان.