باشگاه خبرنگاران جوان - این روزها؛ خبر در همه جا؛ جنگ است و اجنگ است و جنگ؛ البته شاید بهتر باشد که بگوییم دفاع است و دفاع و دفاع؛ در یکی دو روز اخیر با اعلام رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سردار سرتیپ پاسدار، سید مجید موسوی، فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران خبر استفاده از یک نیروی تازه‌نفس در جنگ رمضان اعلام شد؛ این تازه‌وارد موشک حاج قاسم بود. پس از موشک خجالتی سپاه پاسداران یا همان سجیل خودمان، موشک حاج قاسم هم وارد کارزار علیه آمریکا و اسرائیل شد.

موشک حاج قاسم یکی از جدیدترین موشک‌های بالستیک تاکتیکی و سوخت جامد ایرانی است که با برد هزار و ۴۰۰ کیلومتر به‌راحتی می‌تواند در سرزمین‌های اشغالی فرود آید و دلبری کند، طبق اعلام مسئولان مربوط بُرد این موشک قابل افزایش تا حدود هزار و ۷۰۰ کیلومتر هم هست.

 موشک حاج قاسم، موشک بالستیکی است مایل پرتاب کاملاً تاکتیکی و بر خلاف تمام موشک‌های مشابه آن در دنیا مبتنی بر کنترل آیرودینامیکی است؛ چیزی که در دنیا سابقه ندارد؛ رسیدن به موشک شهید حاج قاسم حاصل تجربیات متعددی است که سامانه‌های پدافندی نمی‌توانند آن را رهگیری کنند.

موشک حاج قاسم به دلیل برخورداری از موتور سوخت جامد ترکیبی و قابلیت‌های تاکتیکی آن، سرعت عملیات آماده‌سازی و روانه‌سازی بسیار کمی دارد و فقط در مدت چند دقیقه قابل شلیک خواهد بود؛ همچنین از نظر تاکتیک پذیری و پلتفرم هیچ سامانه بالستیک مشابه با سامانه موشک شهید حاج قاسم در جهان وجود ندارد چرا که موشک‌های با این برد همگی عمود پرتاب بوده و وزن بیشتری دارند.

نکته مهمی که در بررسی موشک شهید حاج قاسم به چشم می‌آید ختلاف قطر بدنه (موتور) با سرجنگی است که بدنه از قطر بیشتری به نسبت سرجنگی برخوردار است. برابر اندازه‌گیری‌های صورت‌گرفته قسمت بنده موشک قاسم قطری حدود ۸۸ سانتی‌متری و سرجنگی آن نیز قطری حدودا ۶۸ سانتی‌متری دارد.

مقایسه قطر ۸۸ سانتی‌متری موتور سوخت جامد موشک قاسم با قطر ۱۲۵ سانتی‌متری موشک سجیل و قطر ۶۸ سانتی‌متری موشک ذوالفقار نشان می‌دهد که نوع جدیدی از پیشرانه‌های سوخت جامد برای بالستیک‌های ایرانی توسعه یافته که نخستین بار در این موشک مورد استفاده قرار گرفته است.

اما در مهم‌ترین بخش موشک یعنی سرجنگی، از همان سرجنگی موشک ذوالفقار استفاده شده و بنابر اعلام مسئولین، سرجنگی موشک حاج قاسم ۵۰۰ کیلوگرم وزن دارد. استفاده از بالک در قسمت سرجنگی و همچنین استفاده از یک تراستر (پیشران) در این قسمت باعث می‌شود سرجنگی تا لحظه آخر هدایت شود که باعث دقت چند برابری موشک خواهد شد.

از دیگر ویژگی‌های ظاهری موشک حاج قاسم که با دیدن آن به چشم می‌خورد، افزایش تعداد بالک‌های پایدارساز انتهای موشک است؛ پیش از این معمولا در موشک‌های بالستیک ایران چه از نوع سوخت مایع و چه جامد، معمولا از ۴ بالک پایدارساز در انتهای موشک استفاده می‌شد؛ مثلا در موشک‌هایی مانند خانواده فاتح، ذوالفقار و دزفول در قسمت انتهای موشک، ۴ بالک پایدارساز وجود داشت و همچنین ۴ بالک کوچک دیگر نیز کمی جلوتر از آن‌ها قرار داشت.

شلیک از عمق مطمئن از داخل خاک کشور، امکان شناسایی موشک پیش از پرتاب را بسیار کاهش داده و همچنین فرصت کم‌تری به سامانه‌های دفاع موشکی دشمن برای واکنش احتمالی می‌دهد؛ اما در این مرحله نیز سرجنگی جدا شونده موشک «قاسم» -که بازتاب راداری بسیار کم‌تری نسبت به بدنه دارد- و نیز سرعت بالای آن در ورود به جو، کار دفاع را برای سامانه‌های موشکی دشمن بسیار سخت کرده و ضریب موفقیت حمله موشکی را به میزان چشمگیری بالا می‌برد.