باشگاه خبرنگاران جوان - مرتضی سرهنگی، نویسنده و پژوهشگر ادبیات پایداری نوشت: 

ما مردم این فلات کهنسال آرزو‌های زیادی داریم. این جا سرزمینی است که ورق‌های تقویم، مو‌های تاریخ و تمدن آن را سفید کرده است. بعضی آرزوهامان را به مردانی می‌سپاریم که دست و دلشان با این آب و خاک مماس است. این مرد‌ها توی قلب ما برو بیایی دارند.

امروز بعضی آرزو‌ها را به موشک‌ها‌مان می‌سپاریم می‌خواهیم بروند و مرز و پرچم ما را نگه دارند به چشم‌های هیزی که به ایران چپ نگاه می‌کنند می‌گوییم: هنوز تک و توکی از فرماندهان صدام زنده‌اند از آنان بپرسید؛ اول زخم‌هایشان را نشان می‌دهند و بعد رک و راست می‌گویند ایرانی‌ها از چیزی نمی‌ترسند!

می‌گویند توی آن هشت سال نفهمیدیم جان و دلشان به کی و کجا گرم است. ما مردم این فلات کهنسال دیر یا زود به آرزوهامان خواهیم رسید.