باشگاه خبرنگاران جوان؛ نفیسه خلیلی - خاطره ارج، گوینده شبکه رادیویی ایران گفت: من فرزند روز‌های جنگ و دوران سازندگی هستم، شاید خاطرات کمی از روز‌های دفاع مقدس هشت ساله داشته باشم، اما با حال و هوای آن دوران آشنا هستم. حداقل تا قبل از جنگ دوازده روزه تصورم این بود.

خاطره ارج تاکید کرد: با شروع جنگ تحمیلی و دوازده روزه و تجاوز رژیم غاصب صهیونیستی به نقاط مختلف خاک پاکم و روزی که ساختمان شیشه‌ای مورد حمله قرار گرفت و من با چشمای خودم حرکت موشک، انفجار و سوختن آنجا را دیدم، ادبیات حماسی برای من شکل دیگری پیدا کرد.

گوینده شبکه رادیویی ایران افزود: من در آن دوازده روز نخواستم تهران را ترک کنم و با هر واژه‌ای که بر زبانم جاری می‌شد یا هر جمله‌ای که می‌نوشتم سعی می‌کردم تمام توان و عشقم رو بذارم.

خاطره ارج خاطر نشان کرد: بیشتر از همیشه نه فقط من که تمام همکاران عزیز، تلاشگر و مومنم شبانه روز کوشش داشتیم که صدای ایران باشیم تا بلندتر از همیشه باشد.

وی گفت:، اما از روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ کار و خدمت در رسانه به عنوان گوینده برای من رنگ و حال و هواش عوض شد. نه ترس، نه نگرانی و نه اضطراب دیگه واژه‌های مستمر یک آدم نبود. دنیای همه ما فرق کرد این جنگ، یه جنگ تمام عیار علیه تمامیت ارضی، باورها، اتحاد، ایمان و پرچمدار این سرزمین رهبر فرزانه انقلاب اسلامی و پیر زمانه بود.

گوینده شبکه رادیویی ایران افزود: این جنگ، هجوم استثمار به سرزمین آزادگی بود خشم، خشم خشم و عشق به وطن، باور‌ها و یاور این گنجینه‌های بی زوال تمام وجودمون در برگرفته است و با هیچ واژه‌ای نمی‌توانم این حس و حال درونی را توصیف کنم، حتی برای من که کار و حرفه‌ای که دارم با واژه و جمله معنا پیدا می‌کنه، بسیار سخت است.

خاطره ارج در پایان تاکید کرد: رادیو باز هم در میدان رسانه بود، نه خاموش شد نه خاموشی پذیرفت. صدای ایران محکم تر، رساتر و بی پرواتر به گوش رسید. مردم ایران زمین بدانید که ما در سنگر رسانه و رادیو، بیشتر از پیش و عاشق‌تر از هر عاشق و با دل‌هایی مملو از سوگ رهبر شهیدمان و با گام‌هایی امیدوارتر و با صلابت‌تر به پشتیبانی رهبر جوان و مقتدرمان، نه خسته می‌شویم نه پا پس می‌کشیم که ما نه در آسمان و سنگر‌های مرزی، که در خاکریز صدا، خدمتگزار شما ملت شریف هستیم.