باشگاه خبرنگاران جوان؛  محمدرضا قاسمی نیا- در روز دوم عملیات بزرگ و غرور آفرین کربلا پنج که در دی ماه سال ۱۳۶۵ در جبهه‌های شلمچه اجرا گردید. حدو دساعت ۱۰ تا ۱۰ و سی دقیقه صبح برای انجام ماموریت و رساندن پیامی از سوی فرمانده گردان (درسمت پیک گردان) برای یکی از فرمانده گروهان‌ها رفته بودم.

در مسیر برگشت منتهی به داخل کانال بودم که با تعدادی از  رزمندگان مواجه شدم که  برا ثر آتش بسیار سنگین دشمنان‌ بعثی؛ کف کانال زمین گیر شده‌ بودند.وقتی نگاه کردم دیدم همه آن‌ها مجروح هستند ؛طوری که خاطرم هست حدود ۱۴ تا۱۵ نفر بودند.  به طرف منطقه دشمن نگاه کردم دیدم عراقی‌ها درحال جلو آمدن و نزدیک شدن به مواضع ما هستند.

پرسیدم مگر عراقی ها را نمی بینید؟ که درحال پیشروی هستند! پس چرا بلند نمی‌شوید تا بجنگید و از نفوذ آن‌ها جلوگیری کنید؟!

گفتند مگر نمی‌بینی چند نفرمون شهید شدند و چند نفر باقی مانده هم مجروح هستیم. (خون زیادی هم از آن‌ها رفته بود!)

تعدادی تانک که دو طرف آن‌ها نیرو‌های پیاده و در عقب آن‌ها چند دستگاه ماشین،با نیروهای  بالای سرشان، چند هلی کوپتر هم، پشتیبان نیرو‌ها بودند! در این لحظه بی درنگ نگاه به نیرو‌های خودمان انداختم! خداوندا با چند نیروی مجروح و بدون مهمات با این کاروان دشمن چه کنیم؟!

خداوندا! شاهد هستی که بسیار مضطر شدیم! و دشمن هم هر لحظه نزدیک‌تر می‌شود! واگر جلو بیایند و از نبود نیرو خبر داربشوند خط را قیچی می‌کنند! یادم از خاطرات تاریخ اسلام افتاد که نیرو‌های اسلام با آوای الله اکبر بر کفار و مشرکان غالب و پیروز می‌شدند.گفتم:بچه‌ها بلند بشوید! گفتند برای چه؟ما که مهمات نداریم و توان ایستادن هم نداریم!

گفتم فقط هر طور شده دست‌ها یتان را از کانال بالا ببرید و همه باهم بگوییم: الله اکبر

نیرویی خداوند به همه داد و ذکر الله اکبر را با ایمان و امید به پیروزی و غلبه بر دشمن چندین بار فریاد کشیدیم! درحالی که عراقی‌ها چند متر بیشتر با ما فاصله نداشتند! درهمین لحظه دیدم در حال عقب نشینی و فرار هستند!

خداوند قادر متعال چنان ترس و رعبی در دل آن‌ها انداخت که تصور کردند نیرو‌های بسیاری منتظر آمدن آنان هستند!

با ذکر این خاطره خواستم بگویم در بحبوحه جنگ تحمیلی آمریکایی صهیونیستی و  تهاجمات وحشیانه وددمنشانه آنان؛ اگر چه با آمادگی و هوشیاری و فداکاری نیرو‌های مسلح قهرمان و گمنامان اطلاعاتی و امنیتی و با موشک‌ها و پهپاد‌ها بر دشمنان متجاوز و مواضعشان حمله و از وطنمان دفاع می‌شود؛ ولی باید اعتقاد و باور داشته باشیم که کسب پیروزی و عامل شکست و نابودی دشمنان با یاد خداوند و دست قدرت او و توکل به او و توسل به حضرات معصومین علیهم السلام است که بالاترین سلاح پیش برنده،کار ساز و دشمن شکن می‌باشد.

با نیایشی از بنیان گذارکبیر انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی رضوان الله علیه؛ استغاثه ودرخواست یاری می‌کنیم:
خداوندا تو می‌دانی که ما سر سازش باکفر را نداریم.

خداوندا تومی دانی که استکبار و آمریکای جهانخوار گل‌های باغ رسالت تو را پرپر نمودند.

خداوندا درجهان ظلم وستم و بیداد همه تکیه گاه ما تویی و ما تنهای تنهاییم و غیر از توکسی را نمی شناسیم وغیر از تو نخواسته‌ایم که کسی راب بشناسیم مارایاری کن که توبهترین یاری کنندگانی! 

خداوندا! تلخی این روزها رابه شیرینی فرج حضرت بقیه الله ارواحنالتراب مقدمه الفداه و رسیدن به خودت جبران فرما!

*کارشناس دینی