باشگاه خبرنگاران جوان؛ محمد مقتدری - هزاران نفر از مردم شیراز با حضور گسترده و باشکوه فریاد خونخواهی خود را در انتقام از خون امام شهید امت سردادند.

حضور جمعیت در حرم مطهر حضرت شاهچراغ (ع) به قدری گسترده بود که در لحظه ورود نخستین گروه از عزاداران رهبر انقلاب، امتداد صفوف همچنان خیابان پیروزی را در محاصره خود داشت. این سیل خروشان، که به موازات خیابان کریم‌خان زند، پیروزی و بلوار ۹ دی شکافته شده بود، خود گویاترین پیام قدرت و اتحاد بود.

در میان این اجتماع چندده‌هزار نفری، حال و هوای معنوی و حماسی حاکم بود. اگرچه فقدان رهبر، اشک را بر گونه‌ها جاری کرده بود، اما هیچ عزاداری اجازه نمی‌داد این اشک‌ها بر چهره بماند؛ گویا شرم از تعبیر ضعف توسط دشمن، آنان را به استحکام وادار می‌کرد.

اشک‌ها با عزمی پولادین زدوده می‌شد، سر‌ها برافراشته می‌گشت و مشت‌ها گره می‌شد تا با صلابت، فریاد‌های «الله‌اکبر» و «هیهات من الذله» سر داده شود و پیمان ناگسستنی با رهبری تجدید شود «ای رهبر آزاده، راهت ادامه دارد.»

مردم انقلابی شیراز با استواری تأکید می‌کردند که اکنون زمان عمل به وصایای رهبر است. شعار‌های دیرین همچون «گر پدر رفت، تفنگ پدری هست هنوز» و «ما اهل کوفه نیستیم» با نوای تازه «راهت ادامه دارد» و «خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست» در هم آمیخت.

در کنار این تجدید میثاق، ندای انتقام‌خواهی با صلابت طنین‌انداز شد «سپاه با اقتدار، انتقام، انتقام» و «خیبر خیبر یا صهیون» تا نشان دهند این سوگ، سرآغاز عزمی راسخ‌تر است.

این راهپیمایی عظیم، جلوه‌ای عینی از پیوند عمیق ولایت‌پذیری و باور‌های دینی مردم بود که در هر قدم، از دست‌نوشته‌ای صمیمانه تا شعار‌های کوبنده، به اثبات رسید.