تا قبل از سال ۶۲ بقدری گونه های جانوری در پارک بمو زیاد بود که بیشتر بیکارهای اکبر اباد وباجگاه صاحب یه شغل پر درامد شده بودند که فروش گوشت وپوست اهو وکپک و پلنگ و.. بود .اونموقع کسی نمیدانست که چه جنایتی دارد دربمو رخ میدهد الان که چیزی باقی نمانده نه حیوانی ونه حتی گیاهی.وبرای ابروداری کسی رو به پارک برای بازدید راه نمیدن.کاش یه دلسوز
وکاربلد بین مسعولان پیدابشه دوباره پارک زنده بشه ودیگه علفهای پارک رو حیوانات وحشی استفاده کنن نه از ترس اتش سوزی گوسفند دارها مرتع وحسار دور پارکو نابود کنن