به گزارش حوزه پارلمان باشگاه خبرنگاران به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ، دفتر مطالعات زیربنایی این مرکز اعلام کرد: تصادفات رانندگی در سطح کشور (درون و برون شهری) از 32505 فقره در سال 1373 به 164986 فقره در سال 1385 افزایش یافته و با یک کاهش 6/22 درصدی در سال 1386 به 127606 فقره رسیده است.

تعداد مجروحین در سال 1373 طی حوادث رانندگی در سطح کشور 44216 نفر بوده که در سال 1385 به 276762 نفر رسیده و تعداد کشته ها هم از 10545 نفر در سال 1373 به 27567 نفر در سال 1385 افزایش یافته است.

تلفات جانی حوادث رانندگی در جاده‌های کشور در سال 1383، 15914 نفر بوده که 61 درصد کل کشته‌های حوادث رانندگی کل کشور بوده است. این کشته‌ها در سال 1385 به 17470 نفر و در سال 1388 به 13556 نفر رسیده است.

حرکت در جهت پیشگیری از تصادف و مجروح و کشته‌شدن در حوادث رانندگی به شناسایی نارسایی‌ها و رفع آنها بستگی دارد. هر چه تلاش در زمینه رفع نارسایی‌ها بیشتر باشد تصادفات و مجروح و کشته کمتری در سطح جاده‌ها اتفاق خواهد افتاد.

در سال‌های 1387 تا 1389 تعداد تصادفات رانندگی در سطح کشور نسبت به سال 1386 افزایش داشته است، اما در این افزایش، آهنگ افزایش تعداد مجروحین تندتر از آهنگ افزایش تصادفات بوده به طوری که در قبال افزایش سالیانه 9/4 درصدی میزان تصادفات در این دوره تعداد مجروحین در همین دوره معادل 8/6 درصد در سال افزایش داشته است.

در ارتباط با تعداد کشته‌ها در سال های 1387 تا 1389 ، با وجود افزایش و کاهش تعداد کشته‌ها در سال‌های 1387 ، 1388 و 1389 در نهایت تعداد مرگ و میر در حوادث رانندگی در سطح کشور در سال 1389 به 20068 نفر کاهش پیدا کرده است. که با توجه به درصد رشد سالیانه تعداد تصادفات و نیر درصد رشد سالیانه تعداد مجروحین در این دوره از قدم‌های مثبت در زمینه کاهش مرگ و میر در تصادفات رانندگی در کشور حکایت دارد.

بررسی‌ها حکایت از آن دارند که آمارهای موجود از مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی عموما در جمع و به صورت کلی و مربوط به تصادفات رانندگی برون و درون شهری بوده است و آماری از تلفات ناشی از حوادث رانندگی در جاده‌های کشور به صورت مجزا تا این اواخر ارائه نشده است . البته در سالنامه آماری سال‌های 1387 به بعد سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای وزارت راه و شهرسازی (وزارت راه و ترابری سابق) آماری از میزان کشته‌ها در حوادث رانندگی در جاده‌های کشور طی سال‌های 1383 به بعد ارائه شده که ضمن برسی آمار تصادفات و نیز تعداد مجروحین و کشته‌ها حرکت در جهت پیشگیری از تصادفات و مجروح و کشته شدن افراد در حوادث رانندگی طلب می کند تا عوامل سانحه‌ساز شناسایی شوند.

همانطور که از نظر گذشت 3 عامل نیروی انسانی، وسیله نقلیه و جاده از عوامل حادثه‌ساز در حوادث رانندگی به شمار می‌روند. بنابراین هر گونه تلاش در جهت کنترل، کاهش و پیشگیری از تصادف رانندگی به شناخت معایب و نارسایی‌های موجود در هریک از سه عامل مذکور ، اقدام مشخص در قالب برنامه مدون برای رفع این معایب و نارسایی‌ها بستگی دارد. در این رابطه از جمله اقدام در راستای بالابردن کیفیت آموزش رانندگی و بررسی نارسایی‌ها در نحوه آموزش موجود و رفع آنها، استفاده از تجارب دیگر کشورها در صدور گواهینامه‌های رانندگی، تولید وسایل نقلیه بر اساس تکنولوژی‌های روز دنیا، جلوگیری از شماره‌گذاری وسایل نقلیه معیوب و فاقد استانداردهای لازم (در سواری، کامیون ، اتوبوس، مینی بوس و وانت‌ها و موتورسیکلت‌ها) و از رده خارج کردن وسایل نقلیه معیوب و با سن بالای در حال حرکت و تردد در جاده‌ها و بالاخره نگهداری در حد انتظار جاده‌ها با انجام روکش آسفالت ، تعریض پل‌ها ، خط کشی جاده‌ها، نصب علائم و حذف نقاط حادثه خیز را می‌توان از جمله عوامل در کاهش و پیشگیری از تصادفات رانندگی نام برد. البته نباید حضور مقتدرانه نیروی انتظامی در جاده‌ها و کنترل موثر عبور و مرور توسط این نیرو و به عبارت دیگر مدیریت بهره برداری از جاده های کشور را از نظر دور داشت. ضمن اینکه هریک از شاخه‌های حمل و نقل ریلی و هوایی با افزایش سهم خود از حجم جابجایی کالا و مسافر ، سنگینی جابجایی و در نتیجه تردد در جاده‌ها را کاهش می‌دهند.
انتهاي پيام/