من به تازگی فوق لیسانسم را از یکی از دانشگاه های تهران گرفتم، 2سال روی پایان نامه ام کار کردم و هفت ماه برای یک مقاله isi زحمت کشیدم و حالا نتیجه داوری مقاله آمده است نه میتونم جواب بدم و نه میتونم تصحیح کنم و تازه احتیاج به یک سری دیتاهایی دارم که روی گوگل درایو و وان درایوم ذخیره شده به همین سادگی همه زحمتم جلوی چشمام داره از دستم میره...

مترجم. بیست سال تلاش کردم تا به زبان انگلیسی و آلمانی مسلط شم . الان چهل سالمه .چون عاشق کتاب بودم از کودکی وارد این وادی شدم و ترجیح دادم به جای آموزش بیشتر وقتم رو صرف کار بر روی ترجمه کتاب کنم. کار فرهنگی خب تو این مملکت بحث یک روز و دوروزه نیست و همیشه محجور بوده و بی توجهی بهش یه چیز همیشگی .اما امسال دیگه سنگ تمام گذاشتند.

اوج کار ما از آذر و دی تا اردیبهشت هرسال که نمایشگاه کتاب بود. امسال ناشر نه کتابی تازه رو مجوز گرفت و نه کتاب های قبلیم رو تجدید چاپ کرد چون هزینه کاغذ و خدمات چاپ وحشتناک بالا رفته و فروشی هم نیست و تعهداتی که بود هم حواله داده شد به چند ماه دیگه.

بدون اینترنت و نبود دسترسی به منابع به خصوص مایی که ترجمه تخصصی میکنیم عملا کارمون لنگ میزنه. تقریبا از دی ماه بی خیال ترجمه شدم . تو یکی دوتا موسسه شاگرد برای آموزش میگیرم اونم کفاف خرج روزانه ام نیست و مجبورم روزی سه چهار ساعت با ماشین کار کنم . فکرم وقتی وارد این کار شدم یه چیز دیگه بود اما خب نشد ...انگار یه باگ بزرگ رو نادیده گرفته بودم.

نبود اینترنت صنعت نشر نیمه جون کشور رو عملا داره از بین می‌بره. صنعتی که اگه پویا بود شاید همه چیز خیلی فرق میکرد. امیدوارم زودتر فکری به حال این وضعیت بشه کرد. من شاید هرگز دیگه سراغ ترجمه نرم به خاطر لطمه هایی که خوردن اما خب همیشه دوست دارم خواننده آثار باقی باشم.

مذاکره نکنید

انشالله خوش خبر باشید آرامش به کشور برگرده 85میلیون نفر نمیخوان با عالم و ادم بجنگن 5میلیون نفر اصرار دارن