سهمیه ها باعث بی عدالتی و بی رغبتی دانش آموزان شده واین در آینده خطرناک است.باید سهمیه ها برداشته بشه وملاک صرفا میزان سطح علمی داوطلب باشه.به فرزندان ایثارگران از منابع مالی بدن ولی واقعا علم مملکت را خراب نکنند که البته خراب شده و درکل بی عدالتی تو این حوزه
چرا دروغ؟
یا اگر آنها در دانشگاهی رشته پیراپزشکی یا دامپزشکی قبول شده اند و رتبهشان با نفر آخر رشته پزشکی دانشگاهی دیگر همخوانی داشته باشد، رشته خود را تغییر دهند و پزشک شوند
چرا برای نوشتن مطلب تحقیق نمی شود و با گفتن چنین دروغ شاخداری ذهن مردم خراب می شود؟
اگر واقعا به فکر سهمیه ها هستید با یک سرچ کوچک می توانید ببینید سهمیه واقعی و قبول شدن با کمترین درصدهای دروس کنکور مفهومش چیست.
من عضو هیئت علمی یک موسسه پژوهشی دولتی هستم. به شدت مخالف سهمیه چه هییت علمی و چه هر نوع دیگری میباشم. چون کنکور یک مسابقه علمی است هر کس که شایسته تر است. بسم الله. تا زمانی که تمام سهمیه ها برداشته نشود این داستان ادامه خواهد داشت.
تا جاییکه ما شنیدیم سهمیه ها خارج از ظرفیت دانشگاهها پذیرفته میشوند یعنی اگر این سهمیه حذف هم بشه در تعداد ورودیها سهمیه آزاد تغییری ایجاد نمیشه.سوال اینجاست بچه شهید یا خود جانباز و آزاده هزینه زیادی برای امنیت کشور دادند خب این سهمیه کمی منطقیه.اما هیات علمی حقوق گرفتند بهترین امکانات مادی و معنوی برای بچهها سوم بوده .حالا چرا شهمیه؟!
با سلام
وقتی صحبت از عدالت می شود خوب است گزینشی نباشد. عدالت در کنکور یعنی رتبه کشوری ملاک باشد. یعنی هیچ سهمیه ای اعم از مناطق و رزمندگان و .... نیز نباشد. مثلا اگر پزشکی تهران ۱۵۰ نفر می گیره ۱۵۰ نفر اول کنکور باشند اما اینطور نیست و بخشی از این افراد از منطقه ۳ باید باشند بخشی منطقه ۲ و بخشی منطقه ۱. در اینجا دانش آموز منطقه ۳ با کشوری ۳۰۰ قبول میشود ولی دانش اموز منطقه ۱ با رتبه کشوری ۱۴۰ قبول نمی شود. این عدالت است؟ قطعا برخی از خوانندگان می فرمایند این فرق می کند و ... اگر سهمیه مناطق عدالت است پس سهمیه رزمندگان و شهدا و هیات علنی و ... به طریق اولی عین عدالت است
تو رشته پزشک سهمیه ها خیلی حساسیت ایجاد کرده همه میخان پزشک شن متقاضی زیاده ولی قبولی به دلیل انحصار خیلی کمه طرف با رتبه 10000 با سهمیه پزشکی قبول میشه ولی اگه کسی سهمیه نداشته باشه و پول بین الملل هم نداشته باشه با رتبه 1800 باید بره پرستاری بخونه
من هیات علمی دانشگاه تهران هستم. امیدوارم یک روز تمامی سهمیه ها حذف شود و فقط دو معیار استعداد تحصیلی و میزان محرومیت منطقه تحصیلی در انتخاب دانشگاه و رشته ملاک باشند.
چرا نمیگید فقط تو دانشگاه تهران توی کارشناسی اگر دو ترم معدل بالای هجده بیارید میتونید تغییر رشته بدین ولی تو دانشگاه شیراز نمیشه رانت تهرانی بودنه وگرنه من بعداز دو ترم از این رشته ای که قبول شدم جابه جا میشدم عقده هیات علمی ها شما رو کشته به والله قسم که ما از جا به جایی اش استفاده نکردیم تازه همونم باید ۹۳ در صد نمره رو آورده باشی که جا به جا کنی تغییر رشته که نداریم یعنی انتقالی که شما ترم های دوم به بعد انجام میدین هی رانت رانت میکنید خدا لعنتتون کنه به حق حضرت زهرا ( س)
یا اگر آنها در دانشگاهی رشته پیراپزشکی یا دامپزشکی قبول شده اند و رتبهشان با نفر آخر رشته پزشکی دانشگاهی دیگر همخوانی داشته باشد، رشته خود را تغییر دهند و پزشک شوند
چرا برای نوشتن مطلب تحقیق نمی شود و با گفتن چنین دروغ شاخداری ذهن مردم خراب می شود؟
اگر واقعا به فکر سهمیه ها هستید با یک سرچ کوچک می توانید ببینید سهمیه واقعی و قبول شدن با کمترین درصدهای دروس کنکور مفهومش چیست.
وقتی صحبت از عدالت می شود خوب است گزینشی نباشد. عدالت در کنکور یعنی رتبه کشوری ملاک باشد. یعنی هیچ سهمیه ای اعم از مناطق و رزمندگان و .... نیز نباشد. مثلا اگر پزشکی تهران ۱۵۰ نفر می گیره ۱۵۰ نفر اول کنکور باشند اما اینطور نیست و بخشی از این افراد از منطقه ۳ باید باشند بخشی منطقه ۲ و بخشی منطقه ۱. در اینجا دانش آموز منطقه ۳ با کشوری ۳۰۰ قبول میشود ولی دانش اموز منطقه ۱ با رتبه کشوری ۱۴۰ قبول نمی شود. این عدالت است؟ قطعا برخی از خوانندگان می فرمایند این فرق می کند و ... اگر سهمیه مناطق عدالت است پس سهمیه رزمندگان و شهدا و هیات علنی و ... به طریق اولی عین عدالت است