از کودکی شعر میگفتم. عاشق ادبیات و شاعری. توی کلاس، محبوب معلم های ادبیات بودم و بهم میگفتن فلانی تو این شعرو بخون، بعدشم به بچه های کلاس میگفتن تشویقم کنن. ناآگاهانه انتخاب کردم و توی لیسانس رشته ی برق قدرت رو خوندم که حالا بابت تک تک لحظه هاش پشیمونم. چهار سال از بهترین روزهای زندگیم که میتونستم توی دانشگاه تهران سر کلاس ادبیات استاد کدکنی و غیره باشم رو حروم کردم. برای رشته ای که هیییچ ربطی به من نداشت. و الان سخت پشیمونم کاش چاره ای بود برای جبران گذشته ولی خیلی دیر شده و ناچارم فقط با حسرت به اون روزها نگاه کنم. کاش زمان به عقب برمی‌گشت یا حداقل جای جبران بود برای بعضی اشتباهات بزرگ. افسوس

سلام‌
‌من تعجب میکنم کسی که رتبه ۲۱۰۰ منطقه دو هست اصرار را درست ننوشته

خوشم میاد همه مثل همیم

سلام من محمدرضا هستم واقعا برید دنبال علاقه تون من رشته ام ریاضی بود و عاشق این رشته هستم و تازه انتخاب رشته کردم نقشه برداری اگه علاقه دارید برید هرچی خودتون دوست دارید

سلام من امسال میخام انتخاب رشته کنم وضعیت درسم متوسطه و معدلم ۱۷/۵ شده خودم به رشته تجربی علاقه دارم ولی همه میگن که خیلی سخته و تو نمیتونی حتی مدیرمون هم میگه نمیتونی و باید بری انسانی ولی من هیچ علاقه‌ای به رشته انسانی ندارم به نظرتون چیکار کنم؟☹️

سلام خسته نباشید
من امسال کلاس نهم هستم و به شدت فکرم درگیر انتخاب رشته هست و نمیدونم چه رشته ای برم به چیز خاصی علاقه ندارم و اینم بگم که معدلم درهمه درس ها 20 هست.
حفظیاتم و طراحی و نقاشیم هم عالیه و اینکه میخوام در رشته ای تحصیل کنم که حتما در آینده شغل داشته باشم لطفا راهنماییم کنید.

سلام به دوستان عزیز
من یک معلمم که هم رشته تحصیلی و هم شغلم را دوست دارم و واقعا در آن موفق بوده ام. اگر شما هم در کارتون تخصص، تجربه و احترام و انسانیت را در آمیخته کنید مطمئن باشید که بهترین و بالاترین مقامات هم در مقابلتون تعظیم می کنند. همیشه معتقدم انسان باید در حرفه خودش بهترین باشه یعنی تلاش کنه تا بهترین باشه. یک آشپز، راننده، معلم، پارکبان، نکهبان، پدر، مادر و... خوب ارزشش بیشتر از یک فوق تخصص پزشکی طماع، بیسواد و بداخلاق هست که شب و روزش درس و کار بوده و خودش هم نمی تونه واقعا لذتی از زندگی الانش ببره ولی خانواده اش تو کشورهای خارجی آتیش به مالش می زنن.
زندگی فقط پول نیست بلکه آرامش، دوستی، صمیمیت و همدلی در خانواده بسیار مهم هست. همه چیز باید متعادل باشه. فقط به پول فکر نکنید ببنید مسئولیت شما در برابر خودتون، جامعه و خانواده چیه و بعد تصمیم بگیرید. در انتخابتون به جنبه های شخصیتی، استعداد و توانایی، امکانت محیط زندگی خودتون نیازهای فردی و جمعی و اجتماعی هم فکر کنید البته زیاد فکر کردن آدم را بیشتر گیج می کنه یه حس داریم به نام حس ششم که شهود هست و شما در درون خودتون می تونید بفهمید واقعا چی می خواهید؟

من علاقه زیادی به رشته علوم سیاسی دارم ولی با اون وضع چه فایده واقعا؟؟؟
الان مجبورم برم پزشکی یا مهندسی بدون علاقه بنظرتون دکتر مهندس خوبی میشم واسه این مملکت؟
چه وضعشه...

هیچ آ دم موفقی وقت اصافه نداره بیاد اینجا نظر بذاره ،همه ناامیدن .چتونه؟ من غیر انتفاعی شهریتان خوندم .لیسانس برق دارم و شاغلم و حقوقم یک و نیم برابر وزارت کار.
اوضاع کار بده . اما نه برای کسی که به وزارت کار قانعه. برای برجی میلیونها تومن بده .
لیسانس بگیری و یه نرم افزار یا یه دوره اموزشی بری که تو یه فیلدی تخصص داسته باشی بیکار نمیمونی. من خو دم تو کارخونه کار میکنم و کنترل کیفیتم . نظر دادم که جو داغون رو عوض کنم. دورو بری های من همه با یاد گرفتنهای مهارتهای بازار مار، تو آ آموزشگاههای آ زاد، کار برای خودشون زدن . در آ مد خوب دارن . ربطی به مدرک دانشکاهی ندارهو و حای برق هم دوست داری برو آ آموزشگاه برق یاد بگیر. مدرک برای استخدام شدنه.

دوستان عزیز!
مخصوصا جوانترها که الان موقع انتخاب رشته شون هست!
موفقیت به عوامل خیلی زیادی نیاز داره که «علاقه و استعداد» فقط یکی ازین عوامله
چه بسا شما دنبال علاقه تون برید اما فرصت و امکانات رشد هیچوقت براتون فراهم نشهیه استاد داشتیم (تو دانشکده ی برق دانشگاه شریف!) میگفت رمز موفقیت اینه: پول...پارتی... پررویی!
اینا رو نداشته باشی هیچی نمیشی حتی با علاقه ی زیاد!

دوستان عزیز!
مخصوصا جوانترها که الان موقع انتخاب رشته شون هست!
موفقیت به عوامل خیلی زیادی نیاز داره که «علاقه و استعداد» فقط یکی ازین عوامله
چه بسا شما دنبال علاقه تون برید اما فرصت و امکانات رشد هیچوقت براتون فراهم نشهیه استاد داشتیم (تو دانشکده ی برق دانشگاه شریف!) میگفت رمز موفقیت اینه: پول...پارتی... پررویی!
اینا رو نداشته باشی هیچی نمیشی حتی با علاقه ی زیاد!

خیلی هایی که میگن درس بده ،، ما ارشد برق یا کامپیوتر داریم باید بگم
الکی تو هنرستان خوندید میاد حرف مفت می زنید

یه نظریه طنزی درمورد پدر و مادر ایرانی هست که میگه :
یا باید خودشون دکتر مهندس شن
یا با ی دکتر، مهندس ازدواج کنن
یا بچه شونو دکتر مهندس کنن

منم میخواستم برم تجربی اما موسسات کنکور آنقدر که از ریاضی تعریف کردن من رفتم ریاضی الانم پشیمانم که انسانی نرفتم

هعی
ما که تباه شدیم رفت
بچه دوم خانواده‌مم خواهر بزرگم رفت تجربی درس مون تو ی سطح بود میخواستم انتخاب رشته کنم خودم عاشق ادبیات و شعرم میمیرم براش اما موقع انتخاب رشته همه رفتن رو مخم ک انسانی خوب نیس تهش میشی معلم با ی حقوق بخور نمیر
با این حرفا رفتم تجربی
منی ک عاشق درس بودم و نفر اول راهنمایی دوسال موندم پشت کنکور رتبه ام داغون بود با زور رفتم شنوایی سنجی آزاد الان بیکارم و دوستام ک رفتن انسانی الان دبیر ادبیات و عربی و ...
توروخدا برید دنبال علاقه تون
جون هرکس که دوسش دارید
نشید عین من
از ی دختر پر شروشور شدم ی آدم ساکت