واقعا حیف که این بانوی نابغه از بین رفت،اگر زنده می ماند،چه کار های بزرگ دیگری که می توانست انجام بده،نام او یکی از افتخارات ایران و ایرانی است،روحش شاد.
این بانوی نابغه مایه افتخار نه تنها زنان ایرانی بلکه تمام زنان دنیاست. روحش شاد. حیف، حیف و حیف! قدر این نوابغ دونسته نمیشه. حیف و صد حیف عمر بسیار پربارش خیلی کوتاه بود! بانو همیشه به شما افتخار میکنم و به احترام نام غرورآفرینت از جا بلند میشم.
بعد از فوت ایشان رییس دانشگاه شریف گفتند که ایشان درخواست داشتند در دانشگاه ما هیئت علمی شوند ولی با لحاظ اداری این امر هیچگاه ممکن نشد.
هنگام رحلت در 36 سالگی، ایشان نه تنها هیات علمی بودند بلکه به رتبه استاد تمام رشته ریاضی در آنجا بودند، اینجا معلوم میشود که چرا نوابغ مهاجرت میکنند
حالا ایشون رو مقایسه کنید با سلبریتیهایی که فکر میکنن آسمون سوراخ شده و اونا افتادن پایین. حداکثر کاری هم که میتونن انجام بدن عرضۀ اندامشون یا نقش بازی کردن واسه مردم هست. البته سلبریتیهای غالبا فکر نمیکنن بلکه توهم میزنن.
فکر کردن مال امثال پروفسور میرزاخانیه.
روحش شاد.
البته این غربی ها میرزاخانی را چون یک زن بود به دلایل سیاسی بزرگ کردند و حتی جایزه هم دادند، در یک کلمه میرزاخانی در برابر مرخوم پروفسور هشترودی تقریبا هیچ بود ولی غربی ها هیچ موقع او را تحویل نگرفتند
ناشناس
۰۱:۳۳ ۲۶ تير ۱۳۹۹
دوست عزیز لطفا همه چیرو با هم قاطی نکن.
عرفان
۰۵:۲۷ ۲۴ تير ۱۳۹۹
از اول متن تا آخرش فک کنم یه پنج شیش باری گقتید در دوران دبیرستانش مدال طلای جهان در کنادا و هنگ کنگ رو گرفته
تا اخر عمرم این بانو رو الگوی خودم قرار میدم
درود بر شرف این بانوی مقتدر ریاضی دان که مدال فیلدز را برد
هنگام رحلت در 36 سالگی، ایشان نه تنها هیات علمی بودند بلکه به رتبه استاد تمام رشته ریاضی در آنجا بودند، اینجا معلوم میشود که چرا نوابغ مهاجرت میکنند
فکر کردن مال امثال پروفسور میرزاخانیه.
روحش شاد.
فقط حیرانم چطور دست طبیعت با بی رحمی او را میبرد و و بعضی ها که.....