با سلام، بنده یک بازنشسته هستم که سال 83 باز نشسته شدم. در طول خدمتم ولخرجی نداشتم و تونستم مسکنی ب ای خودم داشته باشم و مقداری پس انداز، چون چهار تا فرزند داشتم و میبایستی بفکر اونها میبودم، و اینکار را هم کردم، آپارتمان خود را که حدودا 100 متر بود را تبدیل بدو آپارتمان کوچکتر کردم، یکی خودم و یکی را هم بفرزندم دادم که الان سر زندگیست و دو تا بچه داره، و یکه آپارتمان دیگر هم در جنوب شهر برای یکی دیگر تهیه کردم تا توانست ازدواج کند و الان یک فرزند دارد، تا اینجا بنده جور دولت را کشیدم برای جوانها، ولی خودم و همسرم از لحاظ وسیله نقلیه و مسافرت در مضیقه ایم آخر عمری، چاره ای نیست بخاطر فرزندانمان، لعنت به سردمدارانیکه احساس مسئولیت نمی کنن و اکثر طبقات پایین در فلاکت و بد بختی بسر میبرند
من مستاجرم تمام داراییم چهل ملیونه که رهن خونمه ازکجابیارم چهل ملیون واریزکنم تازه برای وامش هم سودهیجده درصدمیگیرن اخه این انصافه وجدانه؟این همه شرایط سخت برای قشرکم درامد.
سلام خسته نباشین تورو خدا واسه مجرد ها هم کاری کنین مسکن ملی تعلق بگیره منه مجرد باید خونه داشته باشم تا زن بتونم بگیرم منه مجرد پول وقتی دستم هس باید بتونم ی جوری خونه بگیرم دیگه کاری کنین مجرد ها هم خونه داشته. باشن